Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO261

Dijital estetik beden deneyimini dönüştürüyor mu? looksmaxxing olgusu

ARE DIGITAL AESTHETICS TRANSFORMING THE EXPERIENCE OF THE BODY? THE LOOKSMAXXING PHENOMENON

Looksmaxxing yeni bir psikopatoloji yaratmasa da bedenin değiştirilebilir görsel parçalara ayrıldığı hiperrefleksif ve bedenden kopuk kendilik deneyimini yoğunlaştırarak klinik tanıma eşiklerini değiştirebilir.

Amaç, beden dismorfik bozukluğunu (body dysmorphic disorder, BDD) bedenin sessizce yaşanan bir ortam olmaktan çıkıp açık bir inceleme nesnesine dönüştüğü bedenlenmiş kendilik deneyimi bozukluğu olarak ele alan fenomenolojik çerçeveyi, ergenlikte imge temelli dijital ortamların yarattığı sürekli görselleştirme ve değerlendirme koşullarıyla birlikte incelemektir. Yöntem, BDD'ye ilişkin fenomenolojik ve klinik açıklamaların görsel işleme yanlılıkları, imge temelli sosyal medya kullanımı ve gençlerde dijital aracılı görünüm pratikleri üzerine ampirik literatürle birleştirildiği anlatısal derlemedir. Poster looksmaxxing'i çekiciliği çözümlenebilir, sıralanabilir ve optimize edilebilir bir şey olarak kuran, erkek odaklı lookism ve Black Pill topluluklarından doğan bir pratikler kümesi olarak tanımlamakta ve bunları SOFTmaxxing (cilt bakımı, fitness, mewing), HARDmaxxing (implant, ortognatik cerrahi, uzuv uzatma cerrahisi) ve kendin yap uygulamaları (evde dolgu, bonesmashing) olarak sınıflamaktadır. Olgunun üç yeni öğesi özellik düzeyinde inceleme, sıralama ve düzeltmeyi öğreten akran pedagojisi ve PSL ölçeği gibi yarı nesnel niceleme araçları olarak sunulmakta; tarihsel çizgi 2000'ler ile 2010'ların başında red pill/PUA, 2010'ların ortasında black pill/PSL, 2010'ların sonunda looksmaxxing ve 2020'lerde yaygınlaşma (normiefication) olarak izlenmektedir. Bulgulara göre BDD, hiperrefleksivite ile uyumlu biçimde özellik temelli görsel işlemeye kayışla ve yineleyici kontrol etme ile düzeltme girişimleriyle ilişkilidir; dijital görsel ortamlar sürekli öz görüntüleme, çok açılı inceleme ve yinelemeli değiştirme olanağı vererek bu kendilikle ilişki biçimini genişletmekte, simetri, orantı ve cinsel dimorfik özellikler gibi estetik normlar ayrık optimizasyon hedeflerine çevrilmektedir. Poster, bedenin değiştirilebilir görsel birimler toplamı olarak deneyimlenmesini bedenden kopma (disembodiment) biçimi olarak yorumlamakla birlikte, looksmaxxing ile BDD arasında doğrudan kanıt bulunmadığını ve bu bakış biçiminin yaşanan bedensel deneyimi değiştirip değiştirmediğinin açık bir ampirik soru olarak kaldığını açıkça belirtmektedir. Klinik anlamı, gençlerde dismorfik kendilik ilişkisinin kültürel olarak yerleşmesi olasılığı ve bunun klinik tanıma eşiklerini değiştirebileceğidir.

Tüm WCP 2026 özetleri