Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.
EV0046
Z kuşağında sosyal medyanın "lunapark etkisi"nin modellenmesi: örtük değişken yaklaşımı
MODELING THE “AMUSEMENT PARK EFFECT” OF SOCIAL MEDIA IN GENERATION Z: A LATENT VARIABLE APPROACH
Sunan: Mürşide Tuba T. Sinan
Ülke: Turkey
Kurum: Van Yüzüncü Yıl University, Department of Psychiatric Nursing
Otuz kişilik ön örneklemde sosyal medya bağımlılığı, gelişmeleri kaçırma korkusu ve sosyal medya yorgunluğu birbiriyle ve bilişsel hatalarla orta ile güçlü düzeyde ilişkili bulunmuş, bu da bunların tek bir üst düzey "lunapark etkisi" yapısı altında toplanabileceğini düşündürmüştür.
Çalışmanın amacı, yüksek uyarılma, duygusal dalgalanma, kompulsif kullanım ve ardından gelen bilişsel yorgunlukla tanımlanan "lunapark etkisi"ni Z kuşağında üst düzey örtük yapı (higher-order latent construct) olarak modellemektir. Desen kesitsel öz bildirim anketidir; örneklem n = 30, yaş aralığı 18 ile 25 (ortalama 21,5, standart sapma 2,61), %83,3 kadındır. Kullanılan ölçekler FoMO Ölçeği (9 madde), Bergen Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği (6 madde), Sosyal Medya Yorgunluğu (14/15 madde), Sosyal Karşılaştırma Yönelimi (10 madde), WHO-5 İyilik Hali İndeksi (5 madde) ve Bilişsel Hatalar Anketi (Cognitive Failures Questionnaire, 25 madde) olup planlanan analiz ikinci düzey yapısal eşitlik modellemesidir (second-order SEM, hedef n ≥ 200); posterde sunulan n = 30 analizleri yalnızca betimleyici ve keşfedici niteliktedir. Korelasyonlarda sosyal medya bağımlılığı ile FoMO r = 0,511 (p < 0,01), sosyal medya yorgunluğu r = 0,416 (p < 0,05) ve bilişsel hatalar r = 0,627; FoMO ile sosyal medya yorgunluğu r = 0,468 ve bilişsel hatalar r = 0,567 (p < 0,01); sosyal medya yorgunluğu ile bilişsel hatalar r = 0,331 bulunmuştur. WHO-5 ile ilişkiler negatif yöndedir: sosyal medya bağımlılığı r = -0,308, FoMO r = -0,388 (p < 0,05), bilişsel hatalar r = -0,219, sosyal medya yorgunluğu r = 0,040. Günlük kullanım süresi katılımcıların %10'unda 1 saatin altı, %20'sinde 1 ile 2 saat, %36,7'sinde 2 ile 4 saat, %26,7'sinde 4 ile 6 saat ve %6,7'sinde 6 saatin üzerindedir; %70'i günde en az 2 saat sosyal medya kullanmaktadır. Poster ayrıca katılımcıların yaklaşık dörtte üçünün klinik iyilik hali kesme noktasının altında kaldığını bildirmektedir. Yazarlar, literatürde ayrı ayrı ele alınan FoMO, sosyal medya bağımlılığı ve sosyal medya yorgunluğunun birleşik bir paradigmada değerlendirilmesini ve Z kuşağına özgü dijital detoks programları, klinik taramalar ve psikolojik destek düzeneklerinin kurulmasını önermektedir.
Orijinal postere gitBu çalışmaya nasıl atıf yapılır?
APA 7: Sinan, M. T. T., Ayhan, C. H., Aktaş, M. C., Demirel, N. N. K., Akbulut, H., Akkurt, N., Gökçen, E., Aykul, A., Selal, S., & Uçak, R. (2026, September 23-26). Modeling the “amusement park effect” of social media in generation z: a latent variable approach [E-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026), Stockholm, Sweden. https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/1911
Vancouver: Sinan MTT, Ayhan CH, Aktaş MC, Demirel NNK, Akbulut H, Akkurt N, et al. Modeling the “amusement park effect” of social media in generation z: a latent variable approach [e-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026); 2026 Sep 23-26; Stockholm, Sweden. Available from: https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/1911
Yazar adları ve başlık biçimi kongre sisteminden otomatik oluşturulmuştur; kullanmadan önce orijinal posterle karşılaştırın.
Aynı konudan
- Siber tanıkların davranışını belirleyen etkenler
- DEHB'de dijital girişimler: etkililik ve çok modlu tedavi yaklaşımlarına entegrasyon
- Algoritmaların inşa ettiği beyinler: dijital çağda DEHB, patolojiyi mi tanılıyoruz yoksa yeni bir normali mi patolojikleştiriyoruz?
- Genç erişkin bir örneklemde nomofobi ile yaygın anksiyete bozukluğu arasındaki ilişki
- Sosyal anksiyete bozukluğunda uzaktan ve kendi kendine yürütülen maruz bırakma terapisi için sanal ortam tasarımı ve doğrulaması