Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0072

DEHB'de dijital girişimler: etkililik ve çok modlu tedavi yaklaşımlarına entegrasyon

DIGITAL INTERVENTIONS IN ADHD: EFFECTIVENESS AND INTEGRATION WITHIN MULTIMODAL TREATMENT APPROACHES

DEHB'de dijital girişimler ölçeklenebilir bir tamamlayıcı sunmakta, ancak etkileri girişimin tasarım öğelerine, süresine ve kullanıcı uyumuna bağlı olup laboratuvar kazanımlarının günlük yaşama aktarımı sınırlı kalmaktadır.

Amaç, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunda (DEHB) çeşitli dijital tedavilerin etkililiğini değerlendirmek ve çok modlu tedavi çerçeveleri içinde başarılarını belirleyen etkenleri tanımlamaktır. Yöntem, PubMed ve EMBASE'de indekslenen İngilizce literatürün 19 Mart 2026'ya kadar taranmasına dayanan anlatısal derlemedir (1 Eylül 2026'da güncellenmiştir). Bilgisayarlı bilişsel eğitim ve çalışma belleği eğitiminde eğitilen laboratuvar görevlerinde kısa ve uzun dönemli belirgin iyileşme bildirilmekte, ancak ebeveyn ve öğretmen belirti puanlarına aktarım küçük kalmaktadır. Nörogeri bildirim ve beyin bilgisayar arayüzleri ebeveyn ve klinisyen değerlendirmeli dikkat eksikliği puanlarında anlamlı azalma (ağ meta-analizlerinde dikkat eksikliği için en yüksek göreli olasılık) ve sürekli performans testi yanıt kontrolünde iyileşme sağlamaktadır. Oyun temelli tedavilerde (EndeavorRx, CogoLand) FDA onayı bulunmakta ve nesnel laboratuvar dikkat ölçümlerinde (TOVA bileşik indeksi) istatistiksel olarak anlamlı iyileşme gösterilmektedir; mobil sağlık uygulamaları ve psikoeğitim (AwareMe ADHS) ise genel DEHB belirtilerinde, özellikle dikkat eksikliği ve dürtüsellikte azalmanın yanı sıra ödev ve tedavi uyumunda belirgin artış sağlamaktadır (basılı materyale göre %93,9'a karşı %66,2). Sanal gerçeklik ve senaryo eğitimi sürekli dikkat ile görsel-uzamsal çalışma belleğini iyileştirmekte ve ekolojik geçerliliği yüksek ortamlarda atlama ve yanlış yanıt hatalarını azaltmakta; tDCS ve rTMS gibi girişimsel olmayan nöromodülasyon yöntemleri için ise tek başına klinik belirti azalmasına ilişkin kanıt sınırlı ve tutarsızdır. Sonuç olarak etkililik büyük ölçüde aktif davranışsal pekiştirme, oyunlaştırma, uyarlanabilir zorluk algoritmaları ya da bilişsel görevlerin aerobik egzersizle birleştirilmesi gibi tasarım ve yapı öğelerine bağlıdır; girişim süresi ve kullanıcı uyumu ile yaş, bazal bilişsel profil ve uygulama ortamı sonuçları güçlü biçimde düzenlemektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri