Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO181

Elektrokonvülsif tedavide darbe genişliğinin etkisi

EFFECT OF PULSE WIDTH IN ELECTROCONVULSIVE THERAPY

Unilateral EKT'de 1 ms darbe genişliğiyle remisyon oranı 0,5 ms'ye göre sayısal olarak daha yüksek bulunmuş, ancak fark istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır.

Çalışmanın amacı, elektrokonvülsif tedavide (electroconvulsive therapy, ECT) 1,0 ms ve 0,5 ms darbe genişliği (pulse width) uyaranlarını remisyon ve tedavi sonrası öznel bellek kötüleşmesi açısından karşılaştırmak, antidepresan etki ile bellek yan etkisi arasındaki en uygun dengeyi sağlayan uyaranı belirlemektir; kısa darbe genişliğinin (0,5 ila 1 ms) ultra kısaya (0,3 ms) üstünlüğü bilinmekle birlikte 0,5 ms ile 1 ms arasındaki fark bilinmemektedir. Çok merkezli randomize kontrollü çalışma, İsveç Ulusal EKT Kalite Kayıt Sistemi (Q-ECT) verisi üzerinden 15 hastanenin katılımıyla yürütülmüş; unipolar ya da bipolar depresyon nedeniyle EKT alan hastalar 1,0 ms ya da 0,5 ms darbe genişliğine randomize edilmiştir. Remisyon MADRS-S puanının 10 ve altında olması, öznel bellek kötüleşmesi ise CPRS bellek maddesinde en az 2 puanlık kötüleşme olarak tanımlanmıştır. Posterde randomize edilen 801 hastadan unilateral elektrot yerleşimi uygulanan 724 hasta analize alınmıştır; özet metninde ortalama EKT seans sayısı 1,0 ms grubunda 7,8, 0,5 ms grubunda 7,7 ve ortalama toplam elektriksel yük sırasıyla 347 mC ve 348 mC olarak bildirilmiştir. Remisyon 0,5 ms grubunda %45,1, 1 ms grubunda %52,3 olup gruplar arasındaki fark anlamlı değildir (p = 0,052; olasılık oranı, odds ratio 1,336; %95 güven aralığı 0,997 ila 1,789). Toplam 107 hastada (%18,5) EKT sonrası öznel bellek kötüleşmesi görülmüş, iki grup arasında fark bulunmamıştır (p = 0,310; odds ratio 1,244; %95 güven aralığı 0,816 ila 1,899). Yazarlar, güven aralığının anlamlı bir fark olmamasından 1 ms lehine klinik olarak önemli bir yarara uzanan etkileri kapsadığını, dolayısıyla sonuçların eşdeğerliği (equivalence) desteklemediğini vurgulamaktadır. Alıma devam edilerek istatistiksel kesinliğin artırılması ile nüks ve öznel bellek yakınmalarına ilişkin uzun dönem izlem analizleri klinik uygulamayı daha sağlam yönlendirebilecektir.

Tüm WCP 2026 özetleri