Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1275

Yinelemeli transkraniyal manyetik uyarım uygulanan iki hastada konuşma durması: ilgili anatominin ve klinik değerlendirmelerin gözden geçirilmesi

SPEECH ARREST IN TWO REPETITIVE TRANSCRANIAL MAGNETIC STIMULATION PATIENTS: A REVIEW OF RELEVANT ANATOMY AND CLINICAL CONSIDERATIONS

Sol dorsolateral prefrontal kortekse uygulanan yinelemeli transkraniyal manyetik uyarım sırasında görülen geçici konuşma durması, bobin yeniden konumlandırılmasıyla düzelen ve tedavinin kesilmesini gerektirmeyen, kılavuzlarda yan etki olarak yer almayan bir tablodur.

Amaç, yinelemeli transkraniyal manyetik uyarım (repetitive transcranial magnetic stimulation, rTMS) sırasında ortaya çıkan konuşma durmasını (speech arrest) iki olgu üzerinden tanımlamak ve altta yatan anatomiyi gözden geçirmektir. Upstate rTMS kliniğinde 2025 yazında tedavi gören iki hastanın olgu sunumu ile ilgili literatürün derlemesi sunulmuştur. Birinci olgu, birden çok antidepresana yanıtsız orta şiddette yineleyici majör depresif bozukluğu (major depressive disorder, MDD) olan 55 yaşında bir erkektir; haritalama (mapping) güç olmuş, uyarım dizileri (pulse train) sırasında konuşamama, ağızda seğirme ve hafif düşüklük gözlenmiş, bobin ayarı ve yeniden haritalama sonrası belirtiler geçici kalmış, tedavi sürdürülmüş ve Hasta Sağlığı Anketi-9 (Patient Health Questionnaire-9, PHQ-9) puanında yüzde 66 azalma sağlanmıştır. İkinci olgu, şiddetli yineleyici MDD tanılı, 40'lı yaşlarının sonunda bir erkektir; tedavinin yaklaşık ikinci ayında yalnız uyarım dizileri sırasında konuşma güçlüğü bildirmiş, 1'den 10'a kadar sayamamış, bobin ayarının yinelenen düzeltilmesiyle tablo düzelmiş ve tedaviye devam edilmiştir; cihaz üreticisinin gönderdiği mühendis cihazda sorun saptamamıştır. Olası mekanizmalar olarak sol dorsolateral prefrontal korteks (DLPFC) komşuluğundaki Broca alanının (Brodmann 44 ve 45) geçici uyarımı, birincil motor korteksin (M1, Brodmann 4) laringeal, lingual ve fasiyal alanlarının uyarımı ve temporal kas ile fasiyal sinir (kraniyal sinir VII) dallarının yüzeyel aktivasyonuna bağlı dizartri tartışılmıştır. Yazarlar, M1 uyarımına bağlı olduğu düşünülmeyen geçici konuşma güçlüğünde en azından bobin ayarının yeniden yapılmasını, gerekirse yeniden haritalamayı önermekte; güncel rTMS uzlaşı kılavuzlarının M1 uyarımına bağlı karşı taraf yüz hareketini artmış nöbet riski açısından uyarıcı bulgu saydığını hatırlatmaktadır. Depresyon belirtileri düzeliyorsa yarar zararı aştığı için tedavinin sürdürülmesinin makul olduğu, deneysel Broca alanı protokollerinde uzun dönem bozulma bildirilmediği belirtilmiştir.

Tüm WCP 2026 özetleri