Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1088

Dolu çubuklar, boş sistemler: Güney Asya'da dijital ruh sağlığı politikası boşlukları

FULL BARS, EMPTY SYSTEMS: DIGITAL MENTAL HEALTH POLICY GAPS IN SOUTH ASIA

Güney Asya'nın beş ülkesinde dijital bağlanabilirlik yüksek olmasına karşın hiçbir ülke Dünya Sağlık Örgütü'nün dijital ruh sağlığı önerileriyle altı alanın tamamında tam uyum sağlayamamıştır.

Amaç, beş Güney Asya ülkesinin ruh sağlığı politikalarının Dünya Sağlık Örgütü'nün dijital sağlık önerileriyle uyumunu değerlendirmektir. Arka planda bölgenin 2 milyarlık nüfusuna 100.000 kişi başına 0,3'ten az psikiyatrist düştüğü (küresel medyan 1,3) ve tedavi boşluğunun %85'i aştığı, buna karşılık cep telefonu sahipliğinin %90'a ulaştığı, 28 milyar dolarlık dijital ruh sağlığı sektörünün ise yüksek gelirli pazarlarda yoğunlaştığı; WHO'nun 2019 Dijital Sağlık Rehberi ile 2023 mhGAP belgesinin telepsikiyatri, dijital BDT ve uygulama temelli girişimleri ölçeklenebilir çözümler olarak önerdiği belirtilmektedir. Yöntem olarak Hindistan, Pakistan, Bangladeş, Sri Lanka ve Nepal için mevzuat, dijital stratejiler ve teletıp düzenlemeleri üzerinden politika boşluk analizi (policy gap analysis) yapılmış; WHO MiNDbank, Ruh Sağlığı Atlası (2020/2024) ve resmi kurum arşivleri kullanılmıştır. Ülkeler telepsikiyatri düzenlemesi, dijital terapötiklerin yönetişimi, ruh sağlığı verisi mahremiyeti, dijital hizmetlerin birinci basamakla bütünleşmesi, iş gücünün dijital yetkinliği ve ruh sağlığı sürveyansı olmak üzere altı alanda mevcut, kısmi ya da yok biçiminde puanlanmıştır. Hiçbir ülke altı alanın tamamında tam uyum sağlamamıştır: Hindistan en hazırlıklı ülkedir (4 mevcut, 2 kısmi), onu Sri Lanka (3 mevcut, 3 kısmi), Nepal (2 mevcut, 2 kısmi, 2 yok) ve Bangladeş (1 mevcut, 3 kısmi, 2 yok) izlemiş, Pakistan en zayıf bulunmuştur (0 mevcut, 3 kısmi, 3 yok). En kritik boşluk dijital terapötiklerin yönetişimidir; bu alanda hiçbir ülke mevcut puanı alamamış, birinci basamakla bütünleşme de beş ülkenin tamamında eksik kalmıştır. Sonuç olarak bölgenin politika altyapısı dijital bağlanabilirliğine yetişememiştir; teletıp mevzuatına psikiyatrik hükümlerin eklenmesi, ruh sağlığı eğitiminde dijital yetkinliğin zorunlu kılınması ve uygulamalar için düzenleyici standartların oluşturulması gerektiği, aksi halde artan bağlanabilirliğin psikiyatrik eşitsizliği daraltmak yerine derinleştireceği vurgulanmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri