Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0940

Obsesif kompulsif bozuklukta d-sikloserin ile güçlendirilmiş transkraniyal manyetik stimülasyonun etkililiği ve güvenliliği: yapılandırılmış literatür derlemesi

EFFICACY AND SAFETY OF D-CYCLOSERINE-AUGMENTED TRANSCRANIAL MAGNETIC STIMULATION FOR OBSESSIVE-COMPULSIVE DISORDER: A STRUCTURED LITERATURE REVIEW

Üç çalışmadan oluşan sınırlı kanıt, D-sikloserin eklenmesinin obsesif kompulsif bozuklukta TMS'nin tedavi edici etkisini artırabileceğini ve genel olarak iyi tolere edildiğini düşündürmektedir.

Derleme, obsesif kompulsif bozuklukta (OKB) D-sikloserin ile güçlendirilmiş tekrarlayıcı transkraniyal manyetik stimülasyonun (repetitive transcranial magnetic stimulation, rTMS) etkililik ve güvenliliğine ilişkin kanıtları bir araya getirmeyi amaçlamıştır. PubMed'de anahtar kelimeler ve MeSH terimleri ile arama yapılmış; rTMS ile birlikte D-sikloserin alan, 18 yaş ve üzeri OKB tanılı erişkinleri içeren ve obsesif kompulsif belirti sonlanımları ya da advers olay bildiren çalışmalar uygun kabul edilmiş, üç yayın ölçütleri karşılamıştır. McGirr ve arkadaşlarının (2025) üçlü kör, sham ve plasebo kontrollü randomize kontrollü çalışmasında (n = 24; sham n = 8, iTBS + plasebo n = 6, iTBS + D-sikloserin n = 10) seans başına 600 uyaranlık aralıklı teta patern stimülasyonu (intermittent theta burst stimulation, iTBS) haftada 5 gün 4 hafta boyunca ve 100 mg D-sikloserin ile birlikte uygulanmış; başlangıç Y-BOCS puanları sırasıyla 23,88 ± 3,64, 21,50 ± 1,04 ve 24,10 ± 4,09 olup 4. haftada gruplar arasında anlamlı fark bulunmuş (p < 0,001), etki büyüklükleri (effect size) iTBS + D-sikloserin karşısında sham için d = 1,34 ve iTBS + plasebo için d = 1,18 olarak bildirilmiştir. Marino ve arkadaşlarının (2026) geriye dönük olgu serisinde (n = 18; başlangıç Y-BOCS 22,5 ± 6,0) 1 ila 2 gün içinde 20 TMS seansı ve 125 mg D-sikloserin uygulanmış, 18 hastanın 16'sı ayrıca 20 mg lisdeksamfetamin almış; 12/18 (%66,7) hastada Y-BOCS puanında %35 ve üzeri azalma, 5/18 (%27,8) hastada subklinik şiddete ulaşma (Y-BOCS < 8) bildirilmiştir. Weiss ve Stine'ın (2025) tek olgu bildiriminde 9,5 saat içinde 20 iTBS seansı ile 125 mg D-sikloserin ve 20 mg lisdeksamfetamin uygulanmış, başlangıçta 26 olan Y-BOCS puanı 1. haftada 7'ye inmiş ve 12. haftada 7 olarak kalmıştır. Güvenlilik açısından üç bildirimde de ciddi advers olay bildirilmemiş; McGirr ve arkadaşlarının çalışmasında bir hipomani dönemi görülmüş, ancak katılımcının sonradan bipolar bozukluk tanısı olduğunu belirtmesi ve karşılanmamış bir serotonin geri alım inhibitörü kullanması nedeniyle tedaviyle ilişkisi belirsiz kalmıştır. Kısıtlılıklar arasında McGirr ve arkadaşlarının çalışmasının D-sikloserin tedarikinin kesilmesi nedeniyle erken sonlandırılması ve küçük, dengesiz gruplar oluşması, Marino ve arkadaşlarının serisinin heterojen stimülasyon protokolleri içermesi ve lisdeksamfetamin kullanımının yararın yalnızca D-sikloserinli iTBS'ye atfedilmesini güçleştirmesi sayılmıştır. Sonuç olarak ön veriler umut verici bulunmakla birlikte etkililiğin ve güvenliliğin doğrulanması, en uygun protokolün belirlenmesi ve yanıtın kalıcılığının değerlendirilmesi için yeterli güce sahip daha büyük randomize kontrollü çalışmalara gereksinim vardır.

Tüm WCP 2026 özetleri