Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0898

Hassas psikiyatri ve nörogirişimler: düşük ve orta gelirli ülkelerde uygulama önündeki engeller

PRECISION PSYCHIATRY AND NEUROINTERVENTIONS: BARRIERS TO IMPLEMENTATION IN LOW- AND MIDDLE-INCOME COUNTRIES

Hassas psikiyatri ve nörogirişimlerin düşük ve orta gelirli ülkelerde yaygınlaşması altyapı, maliyet, iş gücü, düzenleyici çerçeve, erişim eşitsizliği ve sağlık sistemine entegrasyon eksikliği nedeniyle kısıtlanmaktadır.

Çalışmanın amacı, hassas psikiyatri (precision psychiatry) ve nörogirişimlerin düşük ve orta gelirli ülkelerde (low and middle income countries, LMIC) uygulanması önündeki engelleri incelemektir. Yöntem olarak transkraniyal manyetik uyarım (transcranial magnetic stimulation, TMS), derin beyin uyarımı (deep brain stimulation, DBS), nörogeribildirim (neurofeedback) ve hassas psikiyatri ile ilişkili diğer gelişmekte olan yaklaşımları kapsayan anlatısal bir derleme yapılmıştır. Literatürde birbiriyle bağlantılı altı yapısal ve sağlık sistemi engeli tanımlanmıştır: nörogirişim altyapısının sınırlı olması ve hizmetlerin az sayıda akademik ve üçüncü basamak merkezde toplanması; yüksek satın alma, bakım ve tedavi maliyetlerinin kaynak kısıtlı kamu sistemlerinde benimsemeyi güçleştirmesi; nöromodülasyon, nöroteknoloji, hesaplamalı yaklaşımlar ve hassas psikiyatri konusunda eğitimli klinisyen ve araştırmacı açığı; parçalı düzenleyici çerçeveler, sınırlı araştırma fonu, yerel veri setlerinin yetersizliği ve zayıf araştırma altyapısı; Latin Amerika'da girişimlerin büyük kentsel ve üçüncü basamak merkezlerde yoğunlaşmasına bağlı coğrafi ve sosyoekonomik eşitsizlik; gelişen nöroteknolojilerin ulusal ruh sağlığı stratejilerine ve kamu sağlık sistemlerine yeterince dahil edilmemesi. Latin Amerika için fırsat olarak kurumlar ve ülkeler arasında uzmanlık, altyapı ve araştırma kapasitesini birleştiren bölgesel iş birliği modelleri, çok merkezli araştırma ağları, taşınabilir EEG ve düşük maliyetli nöroteknolojiler, telepsikiyatri, açık ve temsili veri setleri ve karşılıklı kapasite geliştirmeye dayalı uluslararası ortaklıklar önerilmektedir. Yazarlar, bu teknolojilerin umut verici olmakla birlikte küresel ölçekte eşitsiz dağıldığı sonucuna varmakta ve engellerin aşılması için yerel kapasiteye yatırım, bölgesel iş birliği, kültürel olarak uygun araştırma, iş gücü gelişimi ve ulusal ruh sağlığı sistemlerine entegrasyon gerektiğini belirtmektedir. Posterde sayısal sonuç bildirilmemiştir.

Tüm WCP 2026 özetleri