Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0894

Elektrokonvülsif tedaviyi çok geç mi kullanıyoruz? depresyon ve psikozda daha erken entegrasyon için anlatısal bir derleme ve öneri

ARE WE USING ELECTROCONVULSIVE THERAPY TOO LATE? A NARRATIVE REVIEW AND PROPOSAL FOR EARLIER INTEGRATION IN DEPRESSION AND PSYCHOSIS

Elektrokonvülsif tedavinin gecikmeli kullanımı klinik gerekçelerden çok damgalanma, yetersiz eğitim ve yanlış inanışlardan kaynaklanmakta, mevcut kanıtlar seçilmiş hastalarda daha erken kullanımı desteklemektedir.

Amaç, depresyon ve psikozda elektrokonvülsif tedavinin (electroconvulsive therapy, ECT) erken kullanımına ilişkin mevcut kanıtları gözden geçirmek, uygulama önündeki engelleri belirlemek ve güncel tedavi algoritmalarına daha erken entegrasyon için ölçütler önermektir. Yöntem olarak PubMed, Cochrane Library ve başlıca klinik kılavuzlar kullanılarak 2015 ile 2025 arasında yayımlanan yazının anlatısal derlemesi (narrative review) yapılmış; klinik derlemeler, meta analizler, gerçek yaşam çalışmaları ile devam ve idame ECT kanıtları dâhil edilmiştir. Bulgulara göre ECT ağır depresyonda, özellikle psikotik depresyon, katatoni ve tedaviye dirençli epizotlarda yüksek etkililik ve hızlı düzelme sağlamakta; modern teknikler bilişsel yan etkileri azaltırken etkililiği korumaktadır. Mevcut kanıtlar psikotik belirtiler, katatoni, intihar düşüncesi, beslenme bozukluğu ve ağır psikomotor yavaşlamanın ECT'nin daha erken düşünülmesini gerektirdiğini düşündürmektedir. Devam ve idame ECT'nin daha düşük yeniden hastaneye yatış oranları ve daha iyi uzun dönem sonuçlarla ilişkili olduğu bildirilmiştir. Sonuç olarak ECT ağır depresif ve psikotik bozukluklarda güvenli, hızlı ve yüksek etkili bir tedavidir; gecikmiş kullanımı klinik düşüncelerden çok kültürel engeller, damgalanma, yetersiz eğitim ve süregiden yanlış inanışlarla ilişkili görünmektedir. Yazarlar, psikotik özellikler, katatoni, intihar riski, ağır işlevsel bozulma ya da beslenme sorunu olan seçilmiş hastalarda erken kullanımın hastalık süresini kısaltabileceğini, işlevsel iyileşmeyi artırabileceğini ve yatan hasta bakımını iyileştirebileceğini belirtmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri