Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0439

Ruh sağlığı servislerindeki hastalar için çok duyulu, sürükleyici bir sanal gerçeklik müdahalesinin birlikte geliştirilmesi

THE CODEVELOPMENT OF A MULTI-SENSORY IMMERSIVE VIRTUAL REALITY INTERVENTION FOR PATIENTS IN MENTAL HEALTH WARDS.

Hastalarla birlikte tasarlanan sanal gerçeklik müdahalesi akut psikiyatri servislerinde uygulanabilir ve kabul edilebilir bulunmuş, psikiyatrik belirtilerde büyük etki büyüklükleriyle düzelme sağlamıştır.

Amaç, akut psikiyatri servislerinde duygu düzenlemeyi desteklemek üzere hastalarla birlikte tasarlanan bir sanal gerçeklik (virtual reality, VR) iyilik hali müdahalesinin uygulanabilirliğini (feasibility) ve kabul edilebilirliğini değerlendirmekti. Londra'da iki akut yataklı serviste yürütülen karma yöntemli (mixed methods) pilot çalışmada 14 hastaya ulaşıldı, 13'ü onam verip VR oturumlarını tamamladı (çalışmada ortalama 21 gün, kişi başına ortalama 4,9 oturum). Öncesi ve sonrasında depresyon (PHQ-8), anksiyete (GAD-7), iyilik hali (SWEMWBS) ve psikiyatrik belirtiler (BPRS, PANSS) ölçüldü, her oturum çevresinde simülatör hastalığı (SSQ) ve anlık duygudurum değerlendirildi; dokuz hastayla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler Braun ve Clarke tematik analiziyle çözümlendi. Müdahale sonrası GAD-7 10,8'den 6,4'e (g=0,57, p=0,014), BPRS 40,3'ten 29,3'e (g=0,94, p=0,002) ve PANSS toplam puanı 65,2'den 46,4'e (g=0,89, p=0,010) geriledi, en büyük kazanım genel belirtilerdeydi (g=0,81, p=0,038). Depresyon ve iyilik halindeki düzelme istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı (PHQ-8 g=0,61, p=0,055; SWEMWBS g=0,31, p=0,228). Her oturumun hemen öncesi ve sonrasında ölçülen anlık duygudurum göstergelerinin tümü anlamlı düzeldi (tüm p<0,001; sakinlik için g=0,74). Nitel analizde beş tema belirlendi: servisteki sıkıntıdan geçici sığınak, kontrol mekanizması olarak sürüklenme (immersion), belirti azalmasının ötesinde anlamlı meşguliyet, yararın koşullu ve evrensel olmaması, kabul edilebilirlikten uygulamaya geçiş. Görüşülen beş çalışan özellikle gerilim düşürme (de-escalation) potansiyeli nedeniyle olumlu görüş bildirirken zaman ayırma, serviste alan ve uygun hasta seçimini sorun olarak dile getirdi; sonuçlar bu müdahalenin serviste ajitasyon yönetimine olası bir seçenek olabileceğini, ancak daha geniş ölçekli değerlendirme gerektiğini göstermektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri