Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO463

Klinik uygulamadan ruh sağlığı araştırmasına geçiş: psikiyatristler için bir araştırma atölyesinin değerlendirilmesi

MOVING FROM CLINICAL PRACTICE TO MENTAL HEALTH RESEARCH: EVALUATION OF A RESEARCH WORKSHOP FOR PSYCHIATRISTS

Katılım düşük olmakla birlikte mentorlu yapılandırılmış araştırma eğitimi psikiyatristlerin araştırma yapabilme algısını ölçülebilir biçimde artırmıştır.

Amaç, Guatemala'da psikiyatristlere yönelik yapılandırılmış bir araştırma eğitiminin algılanan araştırma kapasitesini değiştirip değiştirmediğini değerlendirmekti. Çalışma ön test son test (pre-post) deseninde yürütüldü; açık davetle 27 psikiyatrist alındı, altı hafta boyunca eşzamanlı ve eşzamansız oturumlardan oluşan ve toplam 30 kredi saatlik bir müfredat uygulandı, nicel ve nitel yöntemler işlendi ve katılımcılar uygulama olarak kendi protokollerini hazırladı. Ölçüm aracı, demografik bilgiler, bilgi düzeyi, on kapasite maddesi ve on bir engel maddesi içeren Tutum, Bildirilen Güven ve Davranış Anketi (ARCBQ) idi; veriler SPSS v.29 ile, kategorik değişkenler ki kare, sürekli değişkenler küçük ve normal dağılmayan örneklem nedeniyle Mann Whitney U testi ile çözümlendi. Kayıt olan 27 psikiyatristin %52'si kadındı (ortalama yaş 47,2 ± 22,3), %56'sı evli değildi, %37'sinin hiç araştırma deneyimi, %48'inin önceden eğitimi yoktu; 10 kişi (%37) atölyeyi tamamladı ve 8 kişi (%30) eksiksiz ön test son test verisi sağladı. Tamamlayanlar tamamlamayanlara göre daha sık kadın (%70'e karşı %41), evli olmayan (%70'e karşı %47), daha önce ders almamış (%60'a karşı %41) ve araştırma deneyimi olmayan (%50'ye karşı %29) kişilerdi. Algılanan kapasite on alandan yedisinde arttı; yalnızca etik kurula sunulabilir protokol hazırlama güveni anlamlılığa yaklaştı (Z = -1,93, p = 0,053) ve tamamlayanlarda on bir engelden altısı azaldı. Kazanımların protokol geliştirme çevresinde toplanması, literatürde klinisyenlerin araştırmaya katılımının en güçlü belirleyicisi olarak tanımlanan oturum bazlı yakın süpervizyon ile tutarlı bulundu. Yazarlar düşük katılım ve küçük örneklemi başlıca kısıtlılık olarak belirtmekte, çalışmanın psikiyatristlere özgü araştırma eğitiminin sistematik değerlendirilmesinde ilk adım olduğunu vurgulamaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri