Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO439

Risk, etik ve şefkat arasında denge: cinsel suç öyküsü olan bireylerde cinsel içerikli psikozun tedavisi

BALANCING RISK, ETHICS, AND COMPASSION: TREATING SEXUALIZED PSYCHOSIS IN INDIVIDUALS WITH HISTORIES OF SEXUAL OFFENDING

Cinsel suç öyküsü olan bireylerde cinsel içerikli psikozun tedavisi, hesap verebilirliği koruyan travma bilgili, çok disiplinli ve hasta merkezli bir çerçeve içinde güvenlik ile terapötik ittifakın birlikte gözetilmesini gerektirir.

Çalışmanın amacı, cinsel suç öyküsü olan bireylerde cinsel içerikli psikozun (sexualized psychosis) tedavisinde ortaya çıkan güvenlik, etik ve klinik güçlükleri incelemektir. Yöntem, şizoaffektif bozukluk, antisosyal kişilik bozukluğu ve madde kullanım bozukluğu olan, bir ceza infaz kurumundan yatışı yapılan 47 yaşında bir erkek hastanın olgusunun sunulması ve güvenlik ile terapötik ittifak arasında denge kurmaya yönelik travma bilgili ve kanıta dayalı stratejilerin belirlenmesi için PubMed üzerinden yapılan hedefe yönelik bir literatür derlemesidir. Olgunun öyküsünde yineleyen şiddet, cinsel suç davranışları, çocukluk çağı cinsel travması, sınırlı içgörü ve madde kullanımı bulunmakta; hasta, başkalarının kendisine yönelik teşhircilik ve cinsel içerikli girişimlerde bulunduğu inancını içeren paranoid ve cinsel içerikli sanrılar göstermiş, bunlar belirgin sıkıntı ve aşırı tetikte olma haline yol açmıştır; tedaviyle etkin sanrıların gerilediği ve önceki inançlarının gerçeğe dayanmadığını fark ettiği, sürekli klinik düzelme sağlandığı bildirilmiştir. Sanrı içeriğinin çözülmemiş gelişimsel travma ve ruhsal çatışmayla biçimlenmiş, kişilerarası deneyimlerin uyumsuz yorumlanmasına katkıda bulunmuş olabileceği değerlendirilmiştir. Posterde dinamik cinsel şiddet risk etkenleri ve bunlara yönelik azaltma stratejileri eşleştirilmiştir: cinsel suç öyküsünde parafilik ilgilerin psikoz kaynaklı davranıştan ayırt edilmesi; cinsel aşırı meşguliyet, ketlenme kaybı ve sınır sorunlarında ilaç eniyileştirmesi, artırılmış gözetim ve yapılandırılmış program; akut psikozda uzun etkili enjektabl antipsikotik (long-acting injectable, LAI) ve öngörülebilir terapötik etkileşimler; sınırlı içgörüde psikoeğitim ve işbirlikçi planlama; şiddet ve antisosyal kişilik örgütlenmesinde saldırganlığın psikoz, kişilik ya da duruma bağlı olup olmadığının değerlendirilmesi; madde kullanımında motivasyonel görüşme; ilaç uyumsuzluğunda ise engellerin belirlenmesi, psikoeğitim ve yoğun toplum desteği. Literatür, geçmiş mağduriyeti tanıyan ancak hesap verebilirliği koruyan travma bilgili bakım çerçevelerini, yargılayıcı olmayan ve yapılandırılmış iletişimi, açık ve tutarlı sınırları, çok disiplinli risk yönetimini ve karşıaktarımı (countertransference) ile tükenmişliği azaltmak için ekibin yansıtıcı uygulama eğitimini desteklemektedir. Sonuç olarak şefkatli, travma bilgili ve ekip temelli yaklaşımların hasta onurunu koruyarak terapötik katılımı ve stabilizasyonu destekleyebileceği, terapötik ilişkiden ödün vermeden güvenliği önceleyen açık klinik çerçevelere gereksinim olduğu vurgulanmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri