Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0106

Mount Carmel Hastanesi çok amaçlı biriminde şiddet riski değerlendirmesini iyileştirmek için Brøset Şiddet Kontrol Listesinin uygulanması: bir hizmet iyileştirme projesi

INTRODUCING THE BRØSET VIOLENCE CHECKLIST TO IMPROVE VIOLENCE RISK ASSESSMENT IN THE MULTIPURPOSE UNIT AT MOUNT CARMEL HOSPITAL: A SERVICE IMPROVEMENT PROJECT

Brøset Şiddet Kontrol Listesi akut yataklı psikiyatri biriminde uygulanabilir ve kabul edilebilir bulunmuş, olaya karışan hastalarda kabul puanları anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır.

Amaç, Malta'daki genel psikiyatri hastanesinin güvenlikli erişkin birimi olan Çok Amaçlı Birimde (MPU) Brøset Şiddet Kontrol Listesinin (BVC) uygulanabilirliğini ve klinik kullanımını değerlendirmek, BVC puanları ile şiddet olayları arasındaki ilişkiyi incelemek ve hemşirelerin deneyimlerini araştırmaktır. BVC, hemşireler tarafından günde iki kez uygulanan altı maddelik bir araçtır ve 2 ve üzeri kesme puanı önümüzdeki 24 saat içinde yüksek risk anlamına gelir. PRISMA ilkelerine dayalı yapılandırılmış bir literatür taramasının ardından araç birime uygulanmış; uygulama öncesi ve sonrası eşdeğer altışar aylık dönemler seri kesitsel olarak karşılaştırılmış, demografik, klinik, BVC ve şiddet olayı verileri kayıtlardan geriye dönük toplanmış, analizler IBM SPSS ile yapılmış ve yedi hemşireyle iki yarı yapılandırılmış odak grup görüşmesi tematik olarak çözümlenmiştir. Örneklem iki dönemde 93 ve 111 benzersiz ilk yatıştan oluşmakta; uygulama grubunda daha genç ve kadın hasta oranı yüksek, madde kaynaklı bozukluklar %32,4'ten %22,6'ya inmiş, psikiyatri hizmetlerince bilinen hasta oranı %32,4'ten %68,8'e, önceden güvenlikli birim yatışı olanların oranı %29,7'den %41,9'a yükselmiştir. BVC tamamlanma oranı %69,8 olup olaya karışan hastalarda kabul BVC puanları anlamlı olarak daha yüksektir (p=0,002) ve kabulden taburculuğa BVC puanındaki düşüş anlamlıdır (p<0,01); 61 hastada kabulden nakil ya da taburculuğa değişim incelendiğinde puanı azalanların oranı %45,9, değişmeyenlerin %44,3, artanların %9,8'dir ve değişmeyenlerde puanlar genelde düşük seyretmiştir. Olaya karışan hastalar daha genç (ortanca 25,5'e karşı 34,0 yaş; p=0,001), yabancı uyrukluluk ile ilişkili (p=0,003) ve daha uzun yatışlıdır (ortanca 11 güne karşı 4 gün; p<0,001); birincil tanı ile olaya karışma arasında ilişki yoktur (p=0,391) ve önceden puanı bulunan 25 olayın 21'inde (%84) BVC puanı 2 ve üzeridir. Olay oranında %21,4 göreli azalma görülmüş ancak olaya karışan hasta oranındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p=0,198); dört olay 0-1 puanın ardından gerçekleşmiş olup klinik muhakemenin gerekliliği vurgulanmıştır. Tek merkezli tasarım, altı aylık kısa uygulama dönemi, eksik BVC belgelemesi ve az sayıda şiddet olayı sınırlılık olarak belirtilmiştir.

Tüm WCP 2026 özetleri