Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO435

Kişilerarası farkındalık: klinik görüşmelerde şimdi ve burada farkındalığını kullanan fenomenolojik bir atölye

INTERPERSONAL MINDFULNESS: A PHENOMENOLOGICAL WORKSHOP UTILIZING HERE-AND-NOW AWARENESS IN CLINICAL CONSULTATIONS.

Atölye, klinisyenin kendi dikkatini bir gözlem aracı olarak kalibre etmesini hedefleyen kişilerarası farkındalık uygulamasını tanıtmakta; bildirilen kazanımlar öznel geri bildirime dayanmakta, kontrollü sonuç verisi bulunmamaktadır.

Amaç, klinisyenin fenomenolojik mevcudiyetini keskinleştirmek için kişilerarası farkındalığı (interpersonal mindfulness) tanıtmak ve duygusal yükü yüksek görüşmelerde tanısal doğruluk ile terapötik ittifakı güçlendirmektir. Sunum, tanı sınıflandırmasının yinelenen örüntülerin haritası olduğu, fenomenolojinin ise bu kategorilerin soyutlandığı yaşantı alanına geri döndürdüğü çerçevesine dayanmakta ve Jaspers'ın öznel yaşantının dikkatli betimlenmesi vurgusuna gönderme yapmaktadır. Yöntem olarak ikili (dyadic) alıştırmalar ve yönlendirilmiş düşünme kullanılmakta, odak içsel farkındalıktan ilişkisel alana kaydırılmakta, İlişkisel Farkındalık Eğitimi (Relational Mindfulness Training, RMT), Zihinselleştirmeye Dayalı Terapi (Mentalization-Based Therapy, MBT) ve Jasperci fenomenoloji bütünleştirilmektedir. Temel alıştırma karşılıklı oturan iki katılımcının birkaç dakika boyunca sırayla tek bir cümleyi (fark ediyorum ki) tamamlamasıdır; görsel ayrıntılar, sesler, sessizlik, duruş, nefes, bedensel duyumlar, düşünceler, duygular, dikkat kaymaları ve ikili arasındaki atmosfer değişimleri geçici fenomenler olarak adlandırılır. Poster ayrıca hastayı dışarıdan gözleyen bakış ile hastanın dünyasını içeriden anlamaya çalışan bakışın birlikte gerekli olduğunu, betimlemenin yorumdan önce gelmesi gerektiğini (örneğin sesiniz alçaldı, kapıya baktınız gözlemi ile kaygılandınız yorumunun ayrılmasını) ve klinik gözlemin kalitesinin klinisyenin dikkatinin kalibrasyonuna bağlı olduğunu vurgulamaktadır. Önceki atölyelerden gelen öznel geri bildirimlerde dikkatin derinleştiği, duygusal temasın iyileştiği, sessizlik ve belirsizliğe toleransın, empatinin ve mevcudiyetin arttığı bildirilmiştir; yazar bu gözlemlerin kabul edilebilirliğe işaret ettiğini ancak ön nitelikte olduğunu ve kontrollü sonuç verisinden değil eğitim deneyiminden kaynaklandığını açıkça belirtmektedir. Sonuç olarak kişilerarası farkındalık, bilişsel davranışçı ve psikodinamik çerçeveleri birleştiren uygulanabilir bir beceri eğitimi olarak sunulmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri