Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO208

Güneydoğu asya'da psikoterapinin zorlukları ve gelişme fırsatları: bölgesel uygulayıcılarla bir anket çalışması

CHALLENGES AND GROWTH OPPORTUNITIES FOR PSYCHOTHERAPY IN SOUTHEAST ASIA: A SURVEY OF REGIONAL PRACTITIONERS

Güneydoğu Asya'da psikoterapinin önündeki başlıca engeller zaman kısıtlılığı, maliyet, sistem sorunları ve beceri eksikliğidir; dijital terapiye ilgi varsa da etkililiğine duyulan kuşku yaygınlaşmayı sınırlamaktadır.

Çalışma, kanıtlanmış etkililiğine karşın Güneydoğu Asya'da (SEA) yeterince kullanılmayan psikoterapiye erişim engellerini, gelecekteki sunum modellerine ilişkin beklentileri ve dijital ruh sağlığına yönelik tutumları incelemeyi amaçlamıştır. Mart ile Ağustos 2024 arasında Endonezya, Malezya, Singapur, Tayland ve Vietnam'dan 253 psikiyatrist ve psikiyatri asistanına, Google Forms üzerinden kolayda örnekleme ile ve bölgesel tutarlılık için İngilizce olarak özel bir anket uygulanmış, veriler tanımlayıcı istatistiklerle çözümlenmiştir. Örneklemin %58,9'u uygulamadaki psikiyatrist, %41,1'i asistan; %63,2'si kadın ve %50,6'sı 30 ile 40 yaş arasındadır; ülke dağılımı Endonezya %47,8, Tayland %29,2, Malezya %15,4, Vietnam %5,1 ve Singapur %2,4'tür. Katılımcıların %31,6'sı birincil engel olarak zaman yoğunluğunu (ardından yüksek maliyet ve hazırlıksız sağlık sistemleri), %32,8'i ise zaman kısıtlılığı, iş yükü ve sınırlı terapi becerisini bildirmiştir. İnternet temelli terapiye ilişkin engellerde %50,2 düşük algılanan klinik etkililik (yüz yüze etkileşimin olmaması gerekçesiyle), %32,4 sigorta ve sistem desteğinin yokluğu, %28,1 düşük hasta uyumu öne çıkmıştır. Entegrasyon için başlıca teşvikler tedavi kapasitesini artırmak (%31,2) ve klinik etkililiği iyileştirmek (%19,8) olmuş; sevk tercihlerinde asistanlar psikiyatristleri (%68,3), uygulamadaki psikiyatristler ise psikologları (%70,5) uygun sağlayıcı olarak görmüştür. Öncelikli formatlar bireysel terapi, ardından kriz müdahalesi ve çift/aile terapisi olarak sıralanmış; dijital tercihlerde görüntülü görüşme ve uygulamalar öne çıkarken metin temelli terapi en az tercih edileni olmuştur. Sonuçlar bölgede klinik eğitimin güçlendirilmesi, sistem desteği ve dijital altyapı gereğine işaret etmektedir; çevrimiçi kolayda örnekleme, yalnız İngilizce uygulama, 10 SEA ülkesinden yalnız 5'inin kapsanması ve Singapur (n=6) ile Vietnam (n=13) örneklemlerinin çok küçük olması başlıca kısıtlılıklardır.

Tüm WCP 2026 özetleri