Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

Bilişsel işlev, ağır depresyonu olan kişilerde hastaneye yeniden yatış riskini yordamaktadır

Cognitive function predicts risk of hospital readmission for people with severe depression

Yatış sırasındaki daha kötü bilişsel işlev taburculuk sonrası yeniden yatış riskiyle ilişkilidir, ancak belirti düzelmesiyle ilişkili değildir.

Amaç, depresyon nedeniyle hastaneye yatırılan kişilerde başlangıçtaki nesnel olarak ölçülmüş bilişsel işlevin yeniden yatışı ve belirti düzelmesini yordayıp yordamadığını araştırmaktır. Veriler, Aktivasyon Terapisini olağan tedaviyle karşılaştıran bir randomize kontrollü çalışmadan alınmış; bilişsel başarım hastaneye yatışta, depresif belirtiler başlangıçta ve 14. hafta izleminde değerlendirilmiş, taburculuktan sonraki üç ay içindeki yeniden yatışlar tıbbi kayıtlardan elde edilmiştir. Toplam 97 hasta (79 majör depresif bozukluk, 18 bipolar bozukluk) çalışmaya alınmıştır. Daha düşük yeniden yatış riski, bipolar depresyona kıyasla unipolar depresyonla ve başlangıçta daha güçlü görsel uzamsal öğrenme ve bellekle ilişkili bulunmuştur. Bipolar bozukluğu olanlarda yeniden yatış oranları yüksek olduğu için ikincil analizler yalnızca majör depresif bozukluk grubunda yapılmış; bu grupta daha düşük yeniden yatış riski daha uzun hastalık süresi, daha güçlü görsel uzamsal bellek, daha hızlı psikomotor hız ve daha güçlü genel bilişle, daha yüksek risk ise antipsikotik tedaviyle ilişkili çıkmıştır. Düzeltilmiş son modellerde daha düşük yeniden yatış riski daha güçlü genel biliş (OR=0.308, p=0.038) ve daha hızlı psikomotor hızla (OR=0.418, p=0.045) ilişkiliyken, bilişsel işlev belirti düzelmesiyle ilişkili bulunmamıştır. Bulgular, bilişsel bozukluğu olan yatan hastaların nüks riskini azaltmak için hedefe yönelik müdahalelere gerek duyabileceğini düşündürmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri