Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0069

Tanı konmamış erişkin dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğunun anksiyete ve depresif bozukluklar için sürdürücü etken olması: bir literatür derlemesi

UNDIAGNOSED ADULT ATTENTION-DEFICIT/HYPERACTIVITY DISORDER AS A MAINTENANCE FACTOR FOR ANXIETY AND DEPRESSIVE DISORDERS: A LITERATURE REVIEW

Tanı konmamış erişkin DEHB, eştanılı anksiyete ve depresyonun kanıtlanmış birincil nedeni olmaktan çok sürdürücü ve tedavi direncini artıran bir etken olarak görünmektedir.

Derleme, tanı konmamış erişkin dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğunun (DEHB) eştanılı anksiyete ve depresif bozuklukları sürdürüp sürdürmediğini ve bunun klinik uygulamaya yansımalarını incelemeyi amaçlamıştır. PubMed, Cochrane Library ve Google Scholar üzerinden ağırlıklı olarak 2015-2024 arası İngilizce yayınlar ile daha eski temel epidemiyoloji çalışmaları taranmış, altı yayın narratif biçimde sentezlenmiş, yanlılık riski (risk of bias) değerlendirmesi yapılmamış ve bulgular betimleyici düzeyde bırakılmıştır. Çocukluk DEHB'si erişkinlikte dönüşmüş biçimde sürmekte olup ABD erişkinlerinde yaklaşık %4,4 sıklıkta bildirilmektedir. DEHB olan erişkinlerin %25-50'sinde eştanılı anksiyete bozukluğu, %19-53'ünde eştanılı depresif bozukluk bulunmakta; ikinci oran DEHB olmayanlarda %1,2-12,5 düzeyindedir. Eştanılı DEHB'si olan majör depresyonda antidepresan direnci olasılık oranı (odds ratio, OR) 2,32 (%95 güven aralığı [confidence interval, CI] 1,63 ile 3,32) iken, düzenli DEHB tedavisi alanlarda bu değer 1,76 (0,72 ile 4,27) ile anlamsız hale gelmektedir. Taramanın tanı yerine geçmediği vurgulanmıştır: bir anksiyete örnekleminde katılımcıların %41,3'ü tarama pozitifken yalnız %3,4'ünde DEHB saptanmıştır. Klinik öneriler, özellikle birinci basamak tedaviye kısmi ya da dalgalı yanıt veren olgularda ASRS-v1.1 ile tarama, DIVA-5 yapılandırılmış görüşmesi ve çocukluk başlangıcının doğrulanması, ardından önce duygudurum tablosunun stabilize edilip sonra DEHB'nin tedavi edilmesidir. Kanıtların büyük ölçüde kesitsel olması ve paylaşılan genetik yatkınlığın iyi belgelenmiş olması nedeniyle yazarlar nedensellik iddiasından kaçınmakta, ancak taramanın tedaviye dirençli anksiyete ve depresyon değerlendirmesinin rutin parçası olması gerektiğini belirtmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri