Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

Ebeveyn bebek psikoterapisinin güncel yöntemleri üzerine bir güncelleme

Update on the current modalities of parent-infant psychotherapy

Geleneksel ikili anne bebek psikodinamik terapisinin yanına üçlü, baba katılımlı ve grup temelli yeni modeller eklenmiştir ve yöntem seçimi hem ebeveynin hem bebeğin gösterdiği psikopatolojinin türüne göre yapılmalıdır.

Konuşma, ebeveyn ile çok küçük çocuk arasındaki ruhsal içi ve kişilerarası süreçlerin iç içe geçmiş olduğu görüşünden hareket ediyor: ebeveynin iç dünyası çocukla kurduğu etkileşime yansır, bu da yansıtmalı özdeşim süreçleri yoluyla çocuğun iç dünyasının gelişimini etkiler. Klinik uygulamada, Stern'in klinik bebek (clinical infant) olarak adlandırdığı, yani ebeveynin çocuğuna ilişkin çarpıtılmış algısını yansıtan belirtilerle karşılaşılıyor. Uzun yıllar boyunca temel tedavi modeli, anne bebek ilişkisinin birincil olduğu yönündeki geleneksel görüşe dayanan ve 1980'lerde Selma Fraiberg tarafından geliştirilen ikili psikodinamik anne bebek psikoterapisi olmuştur. Ancak zaman içinde klinisyenler bu yaklaşıma uymayan ebeveynlerle karşılaştıkça Etkileşim Rehberliği (Interactional Guidance), İzle, Bekle ve Merak Et (Watch, Wait and Wonder) ve Travma Odaklı Çocuk Ebeveyn Psikoterapisi (Trauma-Focused Child Parent Psychotherapy) gibi yeni tedavi modelleri geliştirilmiştir. Babaların çocuk gelişimindeki rolünün son dönemde kabul görmesi ve sorunlu eş ebeveynlik örüntülerinin klinikte sık gözlenmesi, her iki ebeveynin bebekle birlikte terapi odasına alınmasına ve üçlü psikoterapilerin geliştirilmesine yol açmış; ebeveyn bebek grup psikoterapileri de giderek yaygınlaşmıştır. Sunumda bu yöntemlerin her birinin kendine özgü özellikleri ele alınıyor ve hem ebeveynin hem bebeğin gösterdiği psikopatolojinin türüne göre her birinin endikasyonları tartışılıyor.

Tüm WCP 2026 özetleri