Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1017

Eksik halka: bireysel ergoterapinin klinik stabilizasyon ile günlük yaşam işlevselliği arasında köprü olarak kullanılması

THE MISSING LINK: INDIVIDUAL OCCUPATIONAL THERAPY AS A BRIDGE BETWEEN CLINICAL STABILIZATION AND DAILY FUNCTIONING

Psikoterapötik stabilizasyon ile günlük yaşamda işlevsel bağımsızlık arasındaki geçişi bireysel ergoterapinin destekleyip desteklemediğini sınayan çalışma sürüyor; posterde henüz yalnız niteliksel ilk izlenimler bildiriliyor.

Amaç, etkinlik merkezli bireysel ergoterapinin psikoterapötik tedavi ile günlük yaşamda işlevsel bağımsızlık arasında köprü işlevi görüp göremeyeceğini sistematik olarak incelemektir. Yöntem, girişim grubu (intervention group, IG) ile olağan tedavi (treatment as usual, TAU) kontrol grubunun karşılaştırıldığı, doğal ortamda yürütülen öncesi ve sonrası ölçümlü bir desendir; girişim grubu bireye uyarlanmış birebir ergoterapi almaktadır. Ergoterapi gereksinimi Kanada Ergoterapi Performans Ölçümü (Canadian Occupational Performance Measure, COPM) ve günlük yaşam kısıtlılıklarını belirleyen bir kontrol listesiyle, depresif belirtiler BDI-II ile değerlendirilmektedir. Çalışma dönemi 1 Eylül 2025 ile 30 Eylül 2026 arasıdır, hedeflenen örneklem her grup için n = 50, planlanan analiz tekrarlı ölçümlerde ANOVA'dır. Hipotezler, IG'nin COPM performans ve memnuniyet puanlarında TAU'ya göre anlamlı olarak daha fazla iyileşme göstermesi ve depresif belirtilerde (BDI-II) daha fazla azalma sağlamasıdır. Posterde nicel sonuç bildirilmemiştir; açık uçlu yanıtlardan gelen ilk izlenimlerde hastalar ergoterapiyi bireysel psikolojik danışma seanslarını tamamlayıcı, daha çok pratik uygulamaya ve günlük yaşamda olumlu davranışların yerleşmesine odaklı bulduklarını belirtmiştir. Ara sonuç olarak yazarlar, birebir ergoterapi seanslarının hastalar ve multidisipliner ekipler tarafından günlük yaşamla ilgili ve etkili bulunduğunu, ancak personel kadrosu ve grup programlarına dayalı yapısal kısıtların yaygın uygulamayı sınırladığını bildirmektedir. Devam eden çalışma, öznel izlenimlerin COPM ve BDI-II ile ölçülebilir değişimlerle doğrulanıp doğrulanmadığını sistematik olarak inceleyen ilk çalışma olarak sunulmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri