Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0990

Farklı özerklik çerçevelerinde ruh sağlığı klinisyenlerinin duygusal yükü

EMOTIONAL BURDEN OF MENTAL HEALTH CLINICIANS UNDER DIFFERENT AUTONOMY FRAMEWORKS

İlişkisel özerklik çerçevesi klinisyenlerin duygusal yükünü geleneksel özerklik çerçevesine göre yaklaşık 0,64 puan artırmakta, bu artış en çok ilişkisel stres ve empati yorgunluğundan kaynaklanmaktadır.

Çalışmanın amacı, akut psikotik hastaların tedavisinde geleneksel özerklik ile ilişkisel özerklik çerçevelerinin ruh sağlığı klinisyenlerinde yarattığı duygusal yükü karşılaştırmaktır. Elli bir ruh sağlığı klinisyeni varsayımsal bir akut şizofreni olgusunu her iki çerçeve altında değerlendirmiş, duygusal yorgunluk duygusal mesafe, ahlaki çatışma ve empati yorgunluğu gibi alanları kapsayan 5 puanlı Likert ölçekleriyle derecelendirilmiştir. Genel duygusal yük ilişkisel özerklik altında (ortalama 3,64) geleneksel özerklik altındakinden (ortalama 3,00) daha yüksek bulunmuştur. İlişkisel özerklikte en yüksek puanlanan alanlar ilişkisel stres (4,14), empati yorgunluğu (3,86) ve duygusal aşırı katılım (3,79) olmuştur. Geleneksel özerklikte yük ise hasta direncine bağlı stres (3,64) ve ahlaki rahatsızlık (2,86) alanlarında yoğunlaşmıştır. Yazarlar ilişkisel özerkliğin hasta ile klinisyen arasındaki güveni güçlendirmekle birlikte sağlayıcı üzerindeki duygusal gerilimi artırdığını, geleneksel özerkliğin genel yükü düşürse de klinisyeni hasta direnci ve ahlaki rahatsızlığa maruz bıraktığını belirtmektedir. Klinik çıkarım olarak ilişkisel etik yaklaşımları benimseyen kurumların bunu klinisyen destek sistemleri ile duygu düzenleme, süpervizyon ve sınır koyma eğitimleriyle birlikte uygulaması önerilmektedir. Bulguların tek bir varsayımsal senaryoya ve görece küçük bir örnekleme (n = 51) dayandığı sınırlılık olarak bildirilmiştir.

Tüm WCP 2026 özetleri