Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0812

E-PosterDuygudurum ve AnksiyeteGözlemsel izlem çalışması

Majör depresyonda terapötik kaldıraçlar olarak affedicilik, onur ve umutsuzluk: 2 yıllık gerçek yaşam izlem çalışması

FORGIVENESS, DIGNITY AND HOPELESSNESS AS THERAPEUTIC LEVERS IN MAJOR DEPRESSION: A 2-YEAR REAL-WORLD FOLLOW-UP STUDY

Sunan: Andreana Franza

Ülke: Italy

Yapılandırılmış izlemle birlikte yürütülen antidepresan tedavi 24 ay boyunca depresif belirtilerde, umutsuzlukta ve onurla ilgili sıkıntıda sürekli azalma sağlarken, affediciliğin gidişatı daha sınırlı bir değişim göstermiştir.

Gerçek yaşam koşullarında yürütülen bu gözlemsel çalışma, majör depresif bozukluğu (MDD) olan hastalarda affedicilik, onur ve umutsuzluğun 2 yıllık izlemdeki boylamsal rolünü değerlendirmeyi amaçladı. Güney İtalya'da psikiyatrik rezidansiyel rehabilitasyon merkezlerine kabul edilen, DSM-5-TR ölçütlerine göre MDD tanısı konmuş 83 hasta (47 kadın, 36 erkek; ortalama yaş 47,4 +/- 15,2 yıl) alındı; dahil edilme ölçütleri HAM-D >= 14 ve PHQ-9 > 5 idi. Tüm hastalar olağan rehabilitasyon programına ek olarak sabit terapötik dozlarda antidepresanla (paroksetin, klomipramin, venlafaksin) tedavi edildi ve başlangıç (T0), 6. ay (T1), 12. ay (T2) ve 24. ayda (T3) Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HAM-D), Hasta Sağlık Anketi (PHQ-9), Heartland Affedicilik Ölçeği (HFS, toplam), Beck Umutsuzluk Ölçeği (BHS) ve Hasta Onuru Envanteri (PDI) ile değerlendirildi; analizler betimleyici istatistik ve eşleştirilmiş karşılaştırmalarla (paired t-test) yapıldı. Depresif belirtiler ilerleyici ve anlamlı biçimde azaldı: HAM-D 29,85 +/- 7,68'den sırasıyla 23,69 +/- 7,10, 19,51 +/- 6,77 ve 15,64 +/- 5,61'e; PHQ-9 14,82 +/- 5,59'dan 11,61 +/- 4,95, 7,77 +/- 5,03 ve 7,64 +/- 4,07'ye geriledi (her ikisi için p < 0,001). Umutsuzluk (BHS 8,96 +/- 3,83'ten 4,64 +/- 3,66'ya; p < 0,001) ve onurla ilgili sıkıntı (PDI 60,16 +/- 20,16'dan 52,75 +/- 15,60'a; p < 0,001) da anlamlı olarak düzelirken, HFS toplam puanındaki azalma daha küçüktü (65,81 +/- 23,66'dan 60,36 +/- 21,19'a; p = 0,037) ve alt ölçek analizleri sürmektedir. Sonuç olarak, rehabilitasyon ortamında yapılandırılmış izlemle birleşen antidepresan tedavi 24 ay boyunca klinik olarak anlamlı ve sürekli düzelmeyle ilişkili bulunmuş, mizaca bağlı affediciliğin (dispositional forgiveness) gidişatı ise daha karmaşık görünmüştür.

Orijinal postere git

Bu çalışmaya nasıl atıf yapılır?

APA 7: Franza, F., Franza, A., Solomita, B., Litta, A., Vacca, A., Minò, M. V., & Tavormina, G. (2026, September 23-26). Forgiveness, dignity and hopelessness as therapeutic levers in major depression: a 2-year real-world follow-up study [E-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026), Stockholm, Sweden. https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/603

Vancouver: Franza F, Franza A, Solomita B, Litta A, Vacca A, Minò MV, et al. Forgiveness, dignity and hopelessness as therapeutic levers in major depression: a 2-year real-world follow-up study [e-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026); 2026 Sep 23-26; Stockholm, Sweden. Available from: https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/603

Yazar adları ve başlık biçimi kongre sisteminden otomatik oluşturulmuştur; kullanmadan önce orijinal posterle karşılaştırın.

Tüm WCP 2026 özetleri