Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0768

Ağır ruhsal hastalık bağlamında ailelerle terapötik katılımın güçlendirilmesi

ENHANCING THERAPEUTIC ENGAGEMENT WITH FAMILIES IN THE CONTEXT OF SEVERE MENTAL ILLNESS

İletişim yalnız bakımın bağlamı değil etkin bir terapötik girişimdir; kanıta dayalı ikili ve üçlü iletişim girişimleri iyileşme sonuçlarını iyileştirip yeniden yatışları azaltabilir.

Çalışma, hasta-terapist, hasta-aile, aile-terapist ilişkileri ile üçlü (profesyonel-hasta-aile) iletişimin iyileştirilmesine yönelik kanıta dayalı kılavuz geliştirmeyi amaçlamıştır. Yöntem, PubMed, PsycINFO, Scopus ve Cochrane Library veritabanlarında terapötik ittifak, aile girişimleri, üçlü iletişim ve psikoz anahtar sözcükleriyle taranan meta-analiz ve sistematik derlemelerin anlatısal derlemesidir; posterde havuzlanmış etki büyüklüğü ya da örneklem sayısı bildirilmemiştir. Hasta-terapist ilişkisini iyileştiren girişimler olarak iş birliğine dayalı hedef belirleme ve görev üzerinde uzlaşma, empatik ve onaylayıcı iletişim, ittifak kopmalarının (alliance ruptures) izlenmesi ve onarılması ile güç asimetrisinin azaltılması sıralanmıştır. Aile-hasta ilişkisi için psikoeğitim, sorun çözme, beceri eğitimi ve yüksek duygu dışavurumuna (expressed emotion) bağlı eleştiri ile aşırı korumacılığın azaltılması vurgulanmıştır. Üçlü iletişim için ortak karar verme (shared decision making, SDM) öne çıkarılmış; bu, tedavi seçenekleri, yarar ve riskler hakkında yapılandırılmış bilgi alışverişi ile hastanın onamı alınarak uygun aile katılımı eşliğinde hasta tercih ve değerlerinin bütünleştirilmesini kapsamaktadır. Giriş bölümünde terapötik ittifak kalitesinin tanılar ve tedavi yöntemleri arasında tedavi sonuçlarının en güçlü yordayıcılarından biri olduğu, aile katılımı ve yapılandırılmış üçlü iletişimin daha az alevlenme ve yeniden yatış, daha iyi tedaviye uyum ve katılım ile ilişkilendirildiği belirtilmiştir. Sonuç olarak yazarlar, kanıta dayalı iletişim girişimlerinin rutin klinik uygulamada tutarlı biçimde hayata geçirilmediğini, önerilen kılavuzun ise mevcut kanıtı klinikte uygulanabilir bir çerçeveye dönüştürdüğünü bildirmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri