Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.
EV0587
Immune4Plasticity: majör depresif bozukluğu olan hastalarda psikososyal yaşam tarzı müdahalesinin etkileri, gerçek yaşam boylamsal çalışması
IMMUNE4PLASTICITY: EFFECTS OF A PSYCHOSOCIAL LIFESTYLE INTERVENTION IN PATIENTS WITH MAJOR DEPRESSIVE DISORDER: A REAL-WORLD LONGITUDINAL STUDY
Sunan: Claudia Toni
Ülke: Italy
Kurum: Università degli Studi della Campania "L. Vanvitelli", Dipartimento di Psichiatria
Psikososyal yaşam tarzı müdahalesi sırasında depresif belirtiler altı ayda %40,1 azalmış, düzeltme sonrasında uyku bozukluğu tek anlamlı yordayıcı olarak kalmıştır.
Majör depresif bozuklukta (major depressive disorder, MDD) sağlıksız yaşam tarzı ve bozulmuş uyku yaygın olduğundan, çalışma psikososyal yaşam tarzı müdahalesi sonrası depresif belirtilerdeki değişimi ve uyku kalitesinin klinik sonlanımlarla ilişkisini incelemiştir. Gerçek yaşam koşullarında yürütülen boylamsal tasarımda başlangıç (T0, N=30), 3. ay (T1, N=25) ve 6. ay (T2, N=18) olmak üzere üç ölçüm yapılmış; tekrarlı ölçümler HAM-D, BDI, PSQI, MANSA ve IPAQ ile alınmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 48,6 ± 14,9, kadın oranı %60, beden kitle indeksi 27,0 ± 4,8 olup T2'de kalma oranı %60'tır; müdahale katılım, günlük davranışlar (fiziksel aktivite, beslenme ve uyku düzenlemesi) ve kendi kendini yönetme basamaklarından oluşmaktadır. HAM-D ortalaması 17,7 (5,7) değerinden 12,2 (7,6) ve 10,6 (6,2) değerine düşmüştür (T0 ile T1 karşılaştırması p<0,002; T0 ile T2 karşılaştırması p<0,009), bu da T0'dan T2'ye %40,1 ve 7,1 HAM-D puanlık azalmaya karşılık gelmektedir. BDI 22,2 (9,4) değerinden 17,2 (10,3) ve 16,3 (8,1) değerine, PSQI 11,2 (3,7) değerinden 10,8 (4,3) ve 10,7 (3,7) değerine gerilemiş; MANSA 3,9 (1,1), 4,1 (1,0) ve 3,9 (1,0), IPAQ ise 1055 (2134), 811 (2070) ve 729 (1180) olarak ölçülmüştür. Daha yüksek PSQI puanı (daha kötü uyku) MANSA ile -0,349 (p=0,003), BDI ile 0,342 (p=0,003), HAM-D ile 0,404 (p<0,001) ve yaş ile 0,395 (p=0,03) düzeyinde ilişkili bulunmuştur. Çok değişkenli modelde uyku bozukluğu tek anlamlı yordayıcı olarak kalmış (B=0,480, %95 güven aralığı 0,34 ile 1,39, p=0,002), fiziksel aktivite, günlük sigara sayısı ve beden kitle indeksi anlamlı bulunmamıştır. Sonuçlar MDD'de psikososyal bakımda uykuya odaklı bileşenleri desteklemekte, ancak posterde küçük örneklem ve T2'de %40 kayıp sınırlılık olarak belirtilmektedir.
Orijinal postere gitBu çalışmaya nasıl atıf yapılır?
APA 7: Toni, C., Kollcaku, R. N., Della Rocca, B., Murolo, R., Angrisani, V., Sampogna, G., & Fiorillo, A. (2026, September 23-26). Immune4plasticity: effects of a psychosocial lifestyle intervention in patients with major depressive disorder: a real-world longitudinal study [E-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026), Stockholm, Sweden. https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/1619
Vancouver: Toni C, Kollcaku RN, Della Rocca B, Murolo R, Angrisani V, Sampogna G, et al. Immune4plasticity: effects of a psychosocial lifestyle intervention in patients with major depressive disorder: a real-world longitudinal study [e-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026); 2026 Sep 23-26; Stockholm, Sweden. Available from: https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/1619
Yazar adları ve başlık biçimi kongre sisteminden otomatik oluşturulmuştur; kullanmadan önce orijinal posterle karşılaştırın.
Aynı konudan
- Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan beliren yetişkinlerde biriktiricilik belirtileri ve davranışları
- Tanı konmamış erişkin dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğunun anksiyete ve depresif bozukluklar için sürdürücü etken olması: bir literatür derlemesi
- DEHB, mükemmeliyetçilik ve öz şefkat: olumsuz duygulanıma giden yollar
- Anksiyete ile ilişkili bozukluklarda kendi kendine yönlendirilen sanal gerçeklik terapisinin etkililiği: sistematik derleme ve meta-analiz
- Birinci basamakta orta şiddette yaygın anksiyete bozukluğunda bilişsel davranışçı terapinin SSGİ ile karşılaştırılması: kontrollü klinik çalışma