Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0539

Acil serviste ruh sağlığı krizlerinin zamanında değerlendirilmesi ve yönetimi önündeki çok düzeyli engeller: sistematize bir derleme

MULTI-LEVEL BARRIERS TOWARDS TIMELY ASSESSMENT AND MANAGEMENT OF MENTAL HEALTH CRISES IN THE EMERGENCY DEPARTMENT: A SYSTEMATISED REVIEW

Acil servislerde ruh sağlığı krizi bakımının önündeki engeller çok etkenli ve çok düzeylidir; en sık yinelenen alt tema yetersiz personel eğitimi, hazırlıksızlık ve rol bağımlılığıdır.

Çalışmanın amacı, acil serviste (emergency department, ED) ruh sağlığı krizinin zamanında değerlendirilmesi ve yönetimi önündeki çok düzeyli engelleri belirlemek ve sentezlemektir; arka planda İngiltere'de NHS Confederation 2024 verisine göre ruh sağlığı başvurularının tüm acil servis başvurularının yüzde 3 ila 5'ini oluşturduğu, ancak bu oranın ciddi biçimde eksik bildirildiği belirtilmektedir. Yöntem olarak PubMed, PsychInfo ve EmBase'de sistematize bir literatür taraması yapılmış, erişimi en üst düzeye çıkarmak için ilk taramada tarih filtresi kullanılmamış, ardından 2016 ve sonrasında yayımlanan, erişkin acil servis ruh sağlığı krizi başvurularına ilişkin birincil veri sunan ve engelleri betimleyen çalışmalar dahil edilmiştir; uygun çalışmalar Karma Yöntemler Değerlendirme Aracı (Mixed Methods Appraisal Tool) ile kalite açısından değerlendirilmiş, tematik veri çıkarımı yapılmış ve bulgular engel alanlarına göre anlatısal biçimde sentezlenmiştir. İlk taramada ulaşılan 2.614 makaleden 8'i tematik çıkarım ölçütlerini karşılamıştır; çalışmalar 4 farklı ülkedendir (Avustralya, Güney Afrika, Türkiye, ABD). Tematik analiz dört ana alan ortaya koymuştur: sistemik ve kaynak engelleri (akış ve triyaj, personel yetersizliği ve iş yükü, psikiyatri yatak yetersizliği, acil servis kalabalığı ve erişim tıkanıklığı); çevresel ve acil servis tasarımı engelleri (fiziksel yerleşim, gözlem ve çevresel güvenlik, uygunluk ve erişilebilirlik, mahremiyet ve terapötik değerlendirme ortamı, şiddet, saldırganlık ve kısıtlayıcı uygulamalar); klinik değerlendirme ve yönetim engelleri (değerlendirme, tanı ve risk değerlendirmesinde gecikme, yönetim ve girişimde gecikme, parçalı sevk ve yönlendirme yolakları); iş gücü ve disiplinler arası engeller (kötü iletişim ve multidisipliner eşgüdüm, yetersiz personel eğitimi ve hazırlıksızlık, merhamet yorgunluğu ve tükenmişlik, psikiyatri hastalarına yönelik damgalanma ve olumsuz algı). En sık alt tema 5 çalışmada bildirilen yetersiz personel eğitimi, hazırlıksızlık ve rol bağımlılığıdır; diğer yinelenen temalar acil servis kalabalığı ve yetersiz değerlendirme alanlarıdır. Sınırlılıklar arasında çalışmaların heterojen olması (yalnız kendine zarar vermeden daha geniş psikotik tablolara uzanan başvurular), dahil edilen çalışma sayısının azlığı (n=8) ve engellerin niteliksel doğası gereği hasta deneyimlerini veya hizmet çıktılarını yeterince yansıtmayabilmesi sayılmaktadır. Sonuç olarak acil servisteki engellerin çok etkenli olduğu, personel kaynaklı engellerin daha geniş sistemik kısıtlar bağlamında ele alınması gerektiği, personel eğitiminin uygulanabilir bir iyileştirme alanı olduğu ve psikiyatri konsültasyon-liyezon ekipleri ile telepsikiyatri hizmetlerinin yükü hafifletebileceği belirtilmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri