Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0092

Nöroonkolojide bakıma engel olarak barınma güvencesizliği: bir olgu serisi ve literatür derlemesi

HOUSING INSECURITY AS A BARRIER TO CARE IN NEURO-ONCOLOGY: A CASE SERIES AND LITERATURE REVIEW

Aktif kanser tedavisi sırasında evsiz kalan dört beyin tümörü hastasında barınma güvencesizliği tanı gecikmesi, kaçırılan randevular ve tedavi kesintilerine yol açmıştır.

Amaç, barınma güvencesizliğinin (housing insecurity) beyin tümörü olan hastalarda bakıma erişimin önünde nasıl bir engel oluşturduğunu göstermektir. Yöntem olarak aktif tedavi sırasında evsiz kalan ve konsültasyon liyezon psikiyatrisince değerlendirilen dört erişkin hasta, psikiyatri, sosyal hizmet ve nöroonkoloji kayıtlarının geriye dönük dosya taramasıyla (retrospective chart review) incelenmiş; olgular sağlığın sosyal belirleyicileri (social determinants of health) çerçevesine dayanan anlatı derlemesi (narrative review) yaklaşımıyla analiz edilmiştir. Posterde kanserden sağ kalanların yaklaşık %16,6'sının orta ile ağır düzeyde barınma güvencesizliği yaşadığı, riskin kiracılarda ve aktif tedavi görenlerde daha yüksek olduğu bildirilmiştir. Bağlam verisi olarak kiracıların 2'de 1'inin gelirinin %30'undan fazlasını kiraya, 4'te 1'inin %50'den fazlasını barınmaya harcadığı; kiracı hanelerin 16'da 1'ine tahliye başvurusu yapıldığı, 43'te 1'inin tahliye edildiği ve ABD'de belirli bir gecede 600.000'den fazla kişinin evsiz olduğu aktarılmıştır. Olgular nöbet ve bilişsel bozulmayla seyreden diffüz astrositom, nükseden glioblastom, gebelikte tanı alan nükseden glioblastom ve ileri evre glioblastomdur; iş ve gelir kaybı, ulaşım ve iletişim engelleri, elektriksiz ya da güvensiz barınma koşulları kaçırılan randevulara, ilaç uyumu güçlüklerine ve radyoterapi kesintilerine yol açmış, bir olguda hastalık ilerlemiştir. Bir hasta psikiyatrik bakımı reddetmiş ve süreç hospis bakımıyla sonuçlanmıştır. Sonuç olarak barınma güvencesizliği kanser bakım sürecinin birçok aşamasını bozan önemli bir sosyal belirleyicidir; primer beyin tümörü olan hastalarda nörolojik ve bilişsel bozukluklar bu kırılganlığı artırmakta, barınma ihtiyaçlarının erken tanınması ve çok disiplinli psikososyal destek tedaviye katılımı ve hasta sonlanımlarını iyileştirebilir.

Tüm WCP 2026 özetleri