Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0376

İnme sonrası apatinin yaygınlığı ve klinik bağıntıları: hastane temelli kesitsel bir çalışma

PREVALENCE AND CLINICAL CORRELATES OF POST STROKE APATHY - A HOSPITAL BASED CROSS SECTIONAL STUDY

İnme geçirenlerin yaklaşık dörtte birinde inme sonrası apati saptanmış olup apati, düşük mizaçtan bağımsız biçimde daha kötü işlevsellik, daha yüksek depresif belirti düzeyi ve daha fazla geçirilmiş inme lezyonuyla ilişkilidir.

Çalışmanın amacı inme sonrası apatinin (post stroke apathy, PSA) yaygınlığını kestirmek ve ilişkili klinik ile demografik etkenleri belirlemekti. Hastane temelli kesitsel desende, en az 3 aydır inme geçirmiş 18 ile 65 yaş arası 152 hasta tarandı ve değerlendirildi; bilişsel işlev bozukluğu, geçmiş psikiyatrik hastalık ve depresyon dışındaki güncel bağımlılık ya da psikiyatrik bozukluk dışlandı. Değerlendirmede Apati Değerlendirme Ölçeği (Apathy Evaluation Scale), İnme Sonrası Depresyon Derecelendirme Ölçeği (Post Stroke Depression Rating Scale, PSDRS), Addenbrooke Bilişsel Muayenesi III ve Genel İşlevsellik Değerlendirme Ölçeği (Global Assessment of Functioning, GAF) ile birlikte BT/MR görüntüleme kullanıldı; analizde t testi, ki kare testi ve lojistik regresyon uygulandı. Hastaların %26,3'ünde (152 hastanın 40'ı) inme sonrası apati saptandı; apati gelişimine kadar geçen ortalama süre 67,3 ay idi (%95 güven aralığı 53,4 ile 81,2 ay). Apatisi olanlarda GAF puanı daha düşük (70,5 ile 83,8), PSDRS puanı daha yüksek (20,0 ile 13,0) ve geçirilmiş inme lezyonu sayısı daha fazlaydı (0,55 ile 0,25); üç karşılaştırma da anlamlıydı (p < 0,001). Lojistik regresyonda bağımsız yordayıcılar geçirilmiş lezyon sayısı (olasılık oranı, odds ratio, OR 3,17; %95 güven aralığı 1,32 ile 7,63) ve geçmiş bağımlılık (OR 0,22; %95 güven aralığı 0,07 ile 0,68) olarak bulundu. Yazarlar apatinin yalnızca düşük mizaç olmadığı, daha kötü işlevsellik ve daha yüksek depresif belirtiyle ilişkili, klinik açıdan anlamlı bir inme sonrası sendrom olduğu sonucuna varmakta; erken tanınmasının işlevsel değerlendirme ve rehabilitasyonu iyileştirebileceğini vurgulamaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri