Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0374

Psikiyatrik bozukluklarda otonomik işlev bozukluğu: örnekleyici klinik olgular

AUTONOMIC DYSFUNCTION IN PSYCHIATRIC DISORDERS: ILLUSTRATIVE CLINICAL CASES

Otonomik işlev bozukluğu çeşitli nöropsikiyatrik tablolarda ortaya çıkan ve altta yatan nedene işaret eden kilit bir tanısal ipucudur.

Posterin amacı, psikiyatrik belirtiler ile otonomik işlev bozukluğu arasındaki ilişkiyi klinik olgular üzerinden göstermektir. Yaşamı tehdit edebilen otonomik işlev bozukluğunun psikiyatrik ve nöropsikiyatrik ortamlarda sıklıkla gözden kaçtığı, tanınmamasının tanı ve uygun tedaviyi geciktirerek morbiditeyi artırabileceği belirtilmektedir. Dört olgu sunulmuştur: birinci olguda anksiyete, panik ataklar, yineleyen boğaz temizleme ve disfaji ile başvuran, bilişsel bozulma, parkinsonizm, ortostatik hipotansiyon ve üriner retansiyon saptanan hastada multipl sistem atrofisi tanısı konmuştur. İkinci olguda şizoafektif bozukluğu olan hastada yeni antipsikotik başlanmasının ardından yanıtta azalma, rijidite ve otonomik dengesizlik gelişmiş; Bush-Francis Katatoni Değerlendirme Ölçeği (BFCRS) puanı 27, kan basıncı ve kalp hızında dalgalanma ve lorazepam denemesine yanıt ile antipsikotiğe bağlı malign katatoni tanısı konmuştur. Üçüncü olguda kronik benzodiazepin kullanımı olan hastada yoksunluk sonrası yoğun bakım ünitesinde ajitasyon, ağır hipertansiyon ve taşikardi, ateş, tremor ve diyaforez ile benzodiazepin yoksunluk deliryumu tanımlanmıştır. Dördüncü olguda ateş, konfüzyon, düşme ve püstüler deri lezyonlarıyla başvuran, hiperrefleksi, klonus ve otonomik dengesizlik saptanan, serotonin sendromu tedavisine yetersiz yanıt veren hastada Neuro-Sweet sendromu tanısı konmuştur. Tartışmada otonomik işlev bozukluğunun nedenleri anoreksi, bedensel/sistemik, katatoni, dejeneratif ve dışsal başlıkları altında toplanan bir ABCDE çerçevesiyle sınıflanmakta; sonuç olarak otonomik bulguların erken tanınması ve hedefe yönelik tedaviyi mümkün kılan kilit bir tanısal ipucu olduğu vurgulanmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri