Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0363

Bir ergende depresif belirtileri taklit eden tanı almamış tip 1 diyabet: olgu sunumu

UNDIAGNOSED TYPE 1 DIABETES MIMICKING DEPRESSIVE SYMPTOMS IN AN ADOLESCENT: A CASE REPORT

Depresif tabloyla başvuran ve antidepresan tedaviye sınırlı yanıt veren olguda altta yatan tip 1 diyabet ancak ketoasidoz gelişince tanınmış, insülin tedavisi sonrası psikiyatrik belirtiler psikotrop ilaç olmadan tümüyle gerilemiştir.

Çalışmanın amacı, diabetes mellitusun özgül olmayan nöropsikiyatrik belirtilerle ortaya çıkabileceğini ve depresif başvurularda metabolik nedenlerin düşünülmesi gerektiğini vurgulamaktır. Yöntem olarak, başlangıçta depresyon düşündüren belirtilerle başvuran ve sonradan metabolik hastalık tanısı alan bir ergen olgusu sunulmuştur. Hasta 18 yaşında erkek olup 6 aydır süren enerji azlığı, istem kaybı (avolition), anhedoni, irritabilite, sosyal geri çekilme, akademik başarıda düşme, iştah azalması ile kilo kaybı ve uykusuzluk tanımlamış; üzüntü hissi ya da intihar düşüncesi bildirmemiş, öncesinde psikiyatrik öyküsü ya da ilgili tıbbi özgeçmişi bulunmamış ve ara sıra alkol dışında madde kullanımı olmamıştır. Essitalopram başlanıp 20 mg/gün dozuna çıkılmış, yanıt en az düzeyde kalınca fluoksetin 20 mg/gün tedavisine geçilmiştir. Enerji azlığı, anhedoni, istem kaybı ve sosyal geri çekilmenin sürmesi psikotik bozukluğun prodromal evresi kuşkusu doğurmuş, amisülpirid eklenip 100 mg/gün dozuna titre edilmiştir. Belirtilerin başlangıcından 1 yıl sonra 4 gündür süren karın ağrısı, halsizlik, kusma ve ateşle acil servise başvuran hastada kan glukozu 811 mg/dL ve kan keton düzeyi 5,6 mmol/L ile ağır diyabetik ketoasidoz saptanmış, tip 1 diyabet tanısı konmuştur. İnsülin tedavisi başlanmış, yatış sırasında psikotrop ilaçlar kesilmiş ve hasta diyabet tanısından 1 yıl sonra psikiyatrik tedavi almaksızın asemptomatik kalmıştır. Yazarlar tip 1 diyabet ile depresif belirtiler arasındaki ilişki için oksidatif stres, inflamasyon ve HPA ekseni işlev bozukluğu (HPA axis dysfunction) gibi mekanizmaların öne sürüldüğünü belirtmekte; özellikle öznel çökkün duygudurumun bulunmadığı ve geleneksel antidepresan yanıtının sınırlı olduğu ergen olgularda altta yatan tıbbi durumların araştırılmasının yanlış tanıyı ve gereksiz psikiyatrik tedaviyi önleyebileceğini vurgulamaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri