Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0253

Kuzey Hindistan'da işlevsel nörolojik bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde psikososyal etkenler

PSYCHOSOCIAL FACTORS IN CHILDREN AND ADOLESCENTS WITH FUNCTIONAL NEUROLOGICAL DISORDER IN NORTH INDIA

İşlevsel nörolojik bozukluğu olan çocuk ve ergenlerin tümünde en az bir psikososyal stresör bulunmuş, en sık akademik güçlükler (%64,7) saptanmış ve dokuz ayda olguların %73'ü remisyona ulaşmıştır.

Amaç, çocuk ve ergenlerde işlevsel nörolojik bozuklukla (functional neurological disorder, FND) ilişkili psikososyal etkenleri incelemek ve bunların zaman içindeki klinik sonlanıma etkisini değerlendirmekti; posterde Hindistan'da ayaktan başvurularda yaygınlığın %12,5, dünya genelinde ise %1 ile %3 arasında olduğu belirtilmektedir. Yöntem olarak 6-16 yaş arası 68 olgunun alındığı prospektif uzunlamasına bir çalışma yürütülmüş, olgular ilk 3 ay içinde alınmış ve 9 ay izlenmiş; ilk 3 ay boyunca ayda bir, sonraki 6 ay boyunca üç ayda bir değerlendirme yapılmıştır. Psikososyal stresörler DSM-5 ölçütleriyle, eş tanılar K-SADS-PL ile, hastalık şiddeti Klinik Global İzlenim (Clinical Global Impression, CGI) ölçeğiyle değerlendirilmiş; 9. ayın sonunda belirtili ve belirtisiz olarak ayrılan iki grup Mann Whitney U ve ki-kare testleriyle karşılaştırılmıştır. Katılımcıların ortalama yaşı 12,9±2,51 yıldı ve %82,4'ü belirti başlangıcından sonraki altı ay içinde başvurmuştu. Tüm olgular en az bir psikososyal stresör bildirmiş, en sık akademik güçlükler (%64,7), ardından aileyle ilgili sorunlar (%23,5) ve diğer etkenler (%10) yer almış, çoğunlukta tek bir tanımlanabilir stresör bulunmuştur. Dokuz ayın sonunda olguların %73'ü remisyona ulaşmış, %27'sinde belirtiler sürmüş, remisyona kadar geçen ortalama süre 3,0±3,11 ay olmuştur. Belirtilerin sürmesini yordayan etkenler sürekli psikososyal etkenler, eşlik eden psikiyatrik hastalık ve daha yüksek hastalık şiddeti olarak bildirilmiştir. Sonuç olarak işlev kaybı en çok akademik alandadır; akademik ve ailesel stresörlerin erken tanınması, psikiyatrik eş tanı açısından tarama yapılması ve hastalık şiddeti ile işlevselliğin izlenmesi önerilmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri