Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0138

Kendine zarar verme davranışı olan ergenlerde duygusal sorunlara yönelik müzik temelli müdahalenin etkileri ve olası nöral mekanizmaları: bir olgu çalışması

THE INTERVENTION EFFECTS AND POTENTIAL NEURAL MECHANISMS OF MUSIC-BASED INTERVENTION ON EMOTIONAL PROBLEMS WITH NSSI IN ADOLESCENTS: A CASE STUDY

Tek olguda müzik temelli müdahale sonrası klinik, duygusal, otonomik ve nöral düzeylerde iyileşme görüldü; terapist ile hasta arasındaki beyinler arası senkronizasyon olası bir mekanizma olarak öne sürüldü.

Amaç, kendine zarar verme davranışının (non-suicidal self-injury, NSSI) eşlik ettiği ergende müzik temelli müdahalenin çok düzeyli etkilerini değerlendirmek ve terapist ile hasta arasındaki nöral senkronizasyonu olası mekanizma olarak incelemekti. Tek olgu deseninde, depresif bozukluk ve anksiyete bozukluğu ile NSSI'si olan 14 yaşında yatan bir hastaya rutin yatan hasta tedavisine ek olarak üç hafta boyunca haftada iki kez, toplam altı bireysel 30 dakikalık seans uygulandı; ölçümler klinik ölçekler, anlık duygu derecelendirmeleri, elektrodermal aktivite (EDA) ve terapist ile hastadan eş zamanlı fNIRS kaydını içeriyordu. Altı klinik ölçeğin tümünde puanlar altı seans sonrasında azaldı; anlık duygu derecelendirmelerinde değerlik (valence) W=0, p=0,062, rank biseriyel r=1 ve uyarılmışlık (arousal) W=0, p=0,031, rank biseriyel r=1 ile arttı. Tonik deri iletkenliği yükseldi (W=2, p=0,047, rank biseriyel r=0,81) ve tonik deri iletkenliğindeki değişim öznel duygusal değerlikle eğilim düzeyinde ilişkiliydi (r=0,52, p=0,084). Hasta içi MFC-TPJ bağlantısallığı müdahale sonrası arttı (p=0,016) ve duygusal değişimle ilişkisi keşfedici biçimde incelendi. Müzik temelli terapötik etkileşim sırasında kişilerarası nöral senkronizasyon ortaya çıktı; hasta içi MFC-TPJ bağlantısallığı ile terapist ile hasta arası IFG-TPJ bağlantısallığı arasındaki eşleşme (coupling) müdahale boyunca birleşti ve duygusal değişimlerle anlamlı biçimde ilişkiliydi (değerlik için r=0,92, p=0,010; uyarılmışlık için r=0,76, p=0,081). Yazarlar müzik temelli müdahalenin duygusal, otonomik ve nöral düzeyde değişimlerle birlikte seyrettiğini, hasta ile terapist arasındaki nöral eşleşmenin terapötik etkileşimi duygusal iyileşmeye bağlayan aday bir nöral belirteç olabileceğini belirtti; tek olgu deseni, kontrol koşulunun bulunmaması, sınırlı sayıda tekrarlı gözlem ve keşfedici ilişkilerin nedensellik kurmaması başlıca sınırlılıklardır.

Tüm WCP 2026 özetleri