Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO189

Borderline kişilik bozukluğunda duygusal kırılganlığın biyolojik modülasyonu: randomize sham kontrollü vagal uyarım çalışması

BIOLOGICAL MODULATION OF EMOTIONAL VULNERABILITY IN BORDERLINE PERSONALITY DISORDER: A RANDOMIZED SHAM-CONTROLLED VAGAL STIMULATION STUDY

Tek seans aktif transkutanöz aurikuler vagus siniri uyarımı, borderline kişilik bozukluğu olan kadınlarda duygu indüksiyonu boyunca bildirilen olumsuz duygulanımı sham'a göre azalttı, ancak bu etki periferik otonom ölçümlere yansımadı.

Çalışma, borderline kişilik bozukluğunun (BKB) çekirdek özelliği olan duygusal kırılganlıkta tek seans transkutanöz aurikuler vagus siniri uyarımının (taVNS) öz bildirimli olumsuz duygulanımı azaltıp azaltmadığını, keşfedici olarak da etkinin periferik otonom göstergelerde görülüp görülmediğini inceledi. Randomize, tek kör, sham kontrollü, tek seanslık laboratuvar deseninde (NCT05892900) SCID-5-PD ile DSM-5'e göre BKB tanısı konmuş, 18 ile 50 yaş arası 34 kadın aktif (n=16) ya da sham (n=18) kola ayrıldı ve çalışmadan ayrılan olmadı. Uyarım 25 Hz, 28 saniye açık ve 32 saniye kapalı döngüde 0,9±0,8 mA ile verildi; aktif kolda cymba conchae, sham kolda kulak memesi uyarıldı. Duygu indüksiyonu bir nötr ve rastgele sırayla sunulan üç olumsuz 4 dakikalık filmle yapıldı; her filmden sonra ve olumsuz filmlerden 4 dakika sonra PANAS ile olumsuz duygulanım ölçüldü, birincil analizde başlangıç duygulanımı ve film şiddetine göre düzeltilmiş karma etki modeli kullanıldı, fizyolojik olarak EKG ve elektrodermal aktivite (EDA) ile kalp hızı, lnRMSSD, fazik EDA sıklığı ve tonik deri iletkenlik düzeyi (SCL) kaydedildi. Aktif taVNS paradigma boyunca daha düşük olumsuz duygulanımla ilişkiliydi: F(1; 36,44)=5,74; p=0,022; kısmi eta kare yaklaşık 0,14; düzeltilmiş ortalamalar 17,25'e karşı 21,22 ve fark -3,97 (%95 güven aralığı -7,33 ile -0,61). Evre etkisi anlamlıyken (p<0,001) grup ve evre etkileşimi anlamsızdı (p=0,525); yani etki belirli bir evreye özgü değil, genel bir aşağı kaymaydı. Kalp hızı (p=0,260), lnRMSSD (p=0,184) ve fazik EDA'da (p=0,195) tedavi etkisi saptanmadı; yalnız tonik SCL için keşfedici grup ve epok etkileşimi anlamlıydı (p=0,011) ve ciddi advers olay bildirilmedi. Yazarlar bunun BKB'de ilk taVNS çalışması olduğunu, etkinin periferik otonom uyarılmaya yansımamasının taVNS'in bedensel sinyallerin duygusal deneyime katılma biçimini değiştirdiğini düşündürdüğünü, bulguların ön nitelikte olduğunu ve kalıcı klinik etkinliğe dair kanıt bulunmadığını belirtiyor. Kongre özetinde taVNS ile kalp hızı değişkenliğinde artış ve otonom esneklikte iyileşme bildirilmesine karşın posterde periferik otonom ölçümlerde tedavi etkisi saptanmadığı görülmektedir; poster esas alınmıştır.

Tüm WCP 2026 özetleri