Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO167

Depresyonun tedavisinde pramipeksol: randomize kontrollü çalışmaların sistematik derlemesi ve meta-analizi

PRAMIPEXOLE FOR THE MANAGEMENT OF DEPRESSION: A SYSTEMATIC REVIEW AND META-ANALYSIS OF RCTS

Pramipeksol depresyonda plaseboya göre klinik yanıtı artırmakta, remisyon oranını anlamlı biçimde değiştirmemekte ve yan etkiye bağlı tedavi bırakmayı iki katından fazla artırmaktadır.

Amaç, dopamin D2/D3 reseptör agonisti pramipeksolün depresif bozukluklardaki etkililiğini ve tolere edilebilirliğini randomize kontrollü çalışmalardan (RKÇ) gelen kanıtlarla değerlendirmektir. CENTRAL, MEDLINE, Embase ve DSÖ çalışma kayıt sistemi başlangıçtan Şubat 2026 tarihine kadar tarandı; unipolar ya da bipolar depresyonu olan erişkinlerde pramipeksolü plasebo veya seçici serotonin geri alım inhibitörleriyle (SSRI) karşılaştıran 7 RKÇ ve 457 katılımcı dahil edildi, birincil sonlanım noktaları yanıt (depresif belirtilerde en az %50 azalma) ve remisyondu, risk oranları (risk ratio, RR) ve standartlaştırılmış ortalama farklar rastgele etkiler modeliyle birleştirildi. Dahil edilen çalışmaların %71,4'ü tedaviye dirençli depresyon örneklemiydi; 4 çalışma unipolar, 3 çalışma bipolar depresyonda yürütülmüştü ve tipik süre 6 ile 12 haftaydı. Plaseboya karşı pramipeksol yanıt oranını anlamlı olarak artırdı (RR 1,89; %95 güven aralığı (confidence interval) 1,33 ile 2,68; Z = 3,55; p = 0,0004; I² = %8) ancak remisyonda anlamlı fark yoktu (RR 1,19; %95 GA 0,41 ile 3,49; Z = 0,32; p = 0,75; I² = %70). Genel yan etkiler (RR 1,06; %95 GA 0,90 ile 1,26), tüm nedenlere bağlı bırakma (RR 1,60; %95 GA 0,83 ile 3,11) ve ciddi yan etkiler (RR 1,53; %95 GA 0,54 ile 4,30) gruplar arasında benzerdi, buna karşılık yan etkiye bağlı bırakma pramipeksol kolunda daha yüksekti (RR 2,16; %95 GA 1,20 ile 3,86); en sık bildirilen yan etkiler bulantı, somnolans, baş dönmesi ve kabızlıktı. SSRI karşılaştırmasında yanıt (RR 1,02; %95 GA 0,70 ile 1,48), remisyon (RR 0,50; %95 GA 0,05 ile 4,86) ve yan etkiler (RR 1,04; %95 GA 0,91 ile 1,20) bakımından anlamlı fark bulunmazken yan etkiye bağlı bırakma yine daha yüksekti (RR 6,02; %95 GA 1,15 ile 31,62). Yazarlar, etkililiğin SSRI'lara benzer görünmesine karşın tolere edilebilirliğin daha olumsuz olabileceğini, kanıt tabanının göreli olarak küçük olduğunu ve zor tedavi edilen depresyonda dikkatle seçilmiş hastalarda rolünü tanımlamak için yeni ve nitelikli RKÇ'lere gerek duyulduğunu bildirmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri