Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO093

Depresif bozukluklarda tedavi değişikliği örüntüleri ve tedaviye dirençlilik vekil göstergeleri: Birleşik Arap Emirlikleri'nden sekiz yıllık bir kohort çalışması

TREATMENT MODIFICATION PATTERNS AND PROXIES OF TREATMENT RESISTANCE IN DEPRESSIVE DISORDERS: AN EIGHT-YEAR COHORT STUDY FROM THE UNITED ARAB EMIRATES

Poster görselindeki kohortta bir yıllık antidepresan tedavide kalıcılık %63,1 olup, tedaviyi bırakmanın en güçlü değiştirilebilir belirleyicisi antidepresan sınıfı değil tedavinin başlatıldığı bakım ortamıdır.

Uyarı: bu kaydın başlığı ve kongre özeti tedavi değişikliği örüntülerine ilişkinken, poster görseli aynı ekibin farklı bir analizini sunmaktadır (Depresif bozukluklarda tedavide kalıcılık ve bırakma örüntüleri: Birleşik Arap Emirlikleri'nden gerçek yaşam kohort çalışması); aşağıdaki özet poster içeriğine dayanmaktadır. Amaç, BAE'de majör depresif bozukluk nedeniyle antidepresana yeni başlayan erişkinlerde tedavide kalıcılığı (persistence) ve belirleyicilerini tanımlamak, SSRI ile SNRI sınıflarını eğilim skoru eşleştirmesiyle karşılaştırmak ve acil serviste başlatılan tedavinin ayaktan bakıma aktarımını incelemektir. Yöntem, tek bir üçüncü basamak psikiyatri ağında yürütülen retrospektif kohort çalışmasıdır; ICD-10 F32/F33 tanılı 2.025 erişkin, ISPOR uyumlu ilaç gün sayısı ve 60 günlük izin verilen tekrar reçete aralığı ölçütüyle izlenmiş, Kaplan-Meier kestirimi ve çok değişkenli Cox orantılı tehlikeler modeli (N=2.024) kullanılmış, SSRI ile SNRI için 1:1 eğilim skoru eşleştirmesi (272 eşleştirilmiş çift) yapılmıştır. Bir yıllık kalıcılık %63,1 (Kaplan-Meier), bırakmaya kadar ortanca süre 649 gün olup her üç hastadan biri ilk yıl içinde tedaviyi bırakmıştır; kalıcılık 30. günde %92,2, 90. günde %86,5, 180. günde %76,4 ve 365. günde %63,1'dir. Bakım ortamına göre bir yıllık kalıcılık ayaktan başlayanlarda %67,9, yatarak başlayanlarda %66,6, acil serviste başlayanlarda %53,4 ve teletıpla başlayanlarda %44,8 bulunmuştur. Cox modelinde bırakma riskini artıranlar psikiyatrik eştanı (HR 1,76; %95 GA 1,40 ila 2,21; p<0,001), tıbbi eştanı (HR 1,66; 1,36 ila 2,02; p<0,001), teletıpla başlangıç (HR 1,82; 1,34 ila 2,46; p<0,001), acil servis başlangıcı (HR 1,66; 1,33 ila 2,08; p<0,001) ve Emirlik vatandaşlığı (HR 1,32; 1,11 ila 1,57; p=0,001) iken, her bir yaş yılı koruyucu (HR 0,99; 0,98 ila 1,00; p=0,002), yatarak başlangıç ise anlamsızdır (HR 0,79; 0,61 ila 1,02; p=0,075). Antidepresan sınıfları arasında fark saptanmamıştır (bir yıllık kalıcılık SSRI %62,3, SNRI %65,7, trisiklik %64,1, diğer %63,3; log-rank p=0,66; eşleştirilmiş SSRI ile SNRI karşılaştırması p=0,83); acil serviste tedaviye başlanan 575 hastanın 301'i (%52,3) ortanca 10 gün içinde ayaktan ya da teletıp reçetesi almış, kalan 274'ünde (%47,7) izlemde belgelenmiş ayaktan bakıma geçiş olmamıştır. Sonuç olarak bir yıllık kalıcılık uluslararası aralığın üst kısmında yer alsa da, ilaç sınıfı ya da demografik özellikler değil tedavinin başlatıldığı bakım ortamı bırakmanın en güçlü değiştirilebilir bağıntısıdır ve acil serviste başlayan hastaların yaklaşık yarısı sürekli ayaktan bakıma hiç geçmemektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri