Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1343

Göçmenler için ruh sağlığı hizmetine erişim engellerinin aşılması: COVID-19 salgını sırasındaki kültürlerarası iletişim girişimlerinden öğrenilenler

BRIDGING BARRIERS TO MENTAL HEALTH CARE FOR MIGRANTS – LEARNING FROM INTERCULTURAL COMMUNICATION INITIATIVES DURING THE COVID-19 PANDEMIC

COVID-19 döneminde yürütülen kültürlerarası iletişim girişimleri, dil ve kültüre uyarlama ile sivil toplum kuruluşlarının kültürel aracılığının göçmenlerin ruh sağlığı hizmetine erişim engellerini azaltabileceğini göstermektedir.

Amaç, Stockholm'de göçmen nüfusun yoğun olduğu iki İsveç topluluğunda COVID-19 dönemindeki kültürlerarası iletişimi değerlendirmek ve buradan göçmenlerin ruh sağlığı hizmetine erişimindeki engelleri azaltmaya yönelik dersler çıkarmaktır. Arka planda göçmenlerin damgalanma, sistem bilgisi eksikliği, dil sorunları, düşük güven ve ruh sağlığı hizmetinde yetersiz kültürel yetkinlik gibi engellerle karşılaştığı, COVID-19'un savunmasız gruplar için var olan toplumsal ve sağlık eşitsizliklerini derinleştirdiği ve açık, güvenilir sağlık bilgisine erişimin sınırlılığı gibi yapısal sorunları görünür kıldığı belirtilmektedir. Yöntem olarak nitel görüşmeler yapılmıştır: Stockholm'de göçmen yoğunluğu yüksek iki bölgede 76 sakin, 15 yerel sivil toplum kuruluşu (civil society organization, CSO) ve sağlık sisteminde iletişim alanında çalışan 57 kişi ile görüşülmüş, tüm görüşmeler tema çözümlemesine tabi tutulmuştur. Nicel ölçüm ya da istatistiksel çözümleme bildirilmemiştir. Ana bulgulara göre tüm gruplar dil ve kültürel uyarlamayı ve bölge sakinleriyle diyaloğu, sağlık krizine ilişkin iletilerin anlaşılmasında belirleyici görmüştür; güvenin topluma yönelik uzun süreli ve sürekli saha varlığıyla kurulduğu ve sivil toplum kuruluşlarının kriz sırasında sağlık iletileri için kültürel aracı (cultural broker) işlevi görebildiği bildirilmiştir. Ayrıca kriz yönetiminde çeşitliliğin benimsenmesinin yetkililerin yerel gereksinimleri anlamasına ve bölge sakinlerinin kriz iletilerine duyduğu güven ile bu iletileri kendilerine yakın bulma düzeyinin artmasına yardımcı olabileceği vurgulanmıştır. Öncelik önerileri arasında çevirmen kullanımı, personelde kültürel ve dilsel çeşitlilik, sağlık ve hizmet bilgisinin farklı dillerde sunulması, değerlendirilmiş ve kültüre uyarlanmış tedavi ile değerlendirme modellerinin uygulanması, kültürel aracılar yoluyla yerel topluluklar ve sivil toplum kuruluşlarıyla ortaklık içinde sürdürülebilir saha çalışması ve yetkililerin yerel toplulukların ruhsal gereksinimlerini bağlamıyla anlamasını kolaylaştıracak kurumsal yapılar ile iş birlikleri yer almaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri