Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0594

İran kültürünün ebeveynlik biçimi aracılığıyla çocukluktan yetişkinliğe gelişim üzerindeki etkisinin Y ve Z kuşaklarında incelenmesi

AN INVESTIGATION ON THE INFLUENCE OF IRANIAN CULTURE ON PARENTING STYLE ON DEVELOPMENT FROM CHILDHOOD TO ADULTHOOD ACROSS TWO GENERATIONS OF MILLENNIALS AND GEN Z

Otoriter ebeveynlik altında büyüyen Y kuşağı, kendi çocukluk travmasını telafi etmek için izin verici bir ebeveynliğe yönelmiş ve Z kuşağı dengeli disiplin yerine denetimsiz hoşgörüyle yetişmiştir.

Amaç: İran'ın kültürel yapısının ve son on yıldaki teknolojik değişimin ebeveynlik biçimleri üzerinden çocukluktan yetişkinliğe gelişimi nasıl etkilediği, Baumrind'in ebeveynlik biçimleri çerçevesinde Y kuşağı (Millennials) ve Z kuşağı olmak üzere iki kuşakta incelenmiştir. Yöntem: 2024 ile 2025 arasında Gilan'daki Shafa Hastanesi ve Rasht'taki Esfand Kliniği'nde yaklaşık 1.000 İran ailesiyle geniş ölçekli bir görüşme çalışması yürütülmüş; katılımcılar ağırlıklı olarak Y kuşağı ve Z kuşağı gruplarından seçilerek kuşaklararası bakış açıları karşılaştırılmıştır. Posterde Y kuşağı 1977 ile 1981, Z kuşağı 1990'lar ile 2000'ler doğumlular olarak tanımlanmıştır; sayısal sonuç ya da istatistiksel analiz sunulmamıştır. Bulgular: Y kuşağı çocukluğunu, katı kuralların duygusal desteğin önüne geçtiği, kısıtlayıcı kültürel düzenlemelerle biçimlenmiş otoriter (authoritarian) ebeveynlik altında geçirmiştir. Aynı kuşak ebeveyn olduğunda, kendi çocukluk travmasını telafi etme amacıyla sıklıkla aşırı şefkat içeren izin verici (permissive) bir biçime yönelmiş, bu kayma Z kuşağının dengeli disiplin yerine denetimsiz hoşgörüyle büyümesine yol açmıştır. Y kuşağı ebeveynlerin çoğu, kolay ulaşılabilir ancak sıklıkla yanıltıcı psikolojik bilgiye dayanarak ebeveynlik kararları vermiştir. Sonuç: Kültürel düzenlemeler ve hızlı teknolojik değişim iki kuşakta ebeveynlik biçimlerini şekillendirerek disiplin ile şefkat arasında gerilim yaratmakta; psikiyatristlerin kültürel ve teknolojik bağlama duyarlı kalarak disiplin ile sevgiyi dengeleyen yetkin (authoritative) ebeveynliği desteklemesi kuşaklararası travmanın önlenmesinde temel rol taşımaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri