Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1342

Ruh sağlığını müzakere etmek: Nepal'de biyomedikal psikiyatri ile yerel şifa gelenekleri arasındaki etkileşimler

NEGOTIATING MENTAL HEALTH: INTERACTIONS BETWEEN BIOMEDICAL PSYCHIATRY AND LOCAL HEALING TRADITIONS IN NEPAL

Bir Nepal psikiyatri hastanesinde biyomedikal ile geleneksel şifa arasındaki sınır sabit değil, mimari düzeyde onaylanan, klinisyenlerce değişken biçimde uygulanan ve hemşireler ile ailelerce aşılan bir müzakere alanıdır.

Çalışma, geleneksel şifanın (şamanizm, Ayurveda, Tibet tıbbı, manevi şifa) bir psikiyatri hastanesinin hem klinik pratiğinde hem de fiziksel mekanlarında nasıl müzakere edildiğini incelemeyi amaçlamaktadır. Nepal'de Lagankhel Ruh Sağlığı Hastanesi'nde 12 ay süren etnografik saha çalışması yürütülmüş, veriler katılımcı gözlem ile 10 psikiyatrist, 3 hemşire, 5 çalışan ve 7 hasta ile bakım vereninden alınan yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanmıştır. Bulgular dört başlıkta toplanmıştır: hastane arazisinde resmi olarak kurulmuş bir Hindu tapınağı ve bir Buda heykelinin bulunduğu onaylanmış kutsal mekan; kırsal kökenli hemşirelerin ruh çarpmasını özel olarak kabul edip ailelere ritüeli psikiyatrik ilaçla birleştirmeyi sessizce önerdiği kültürel aracılık; bakım verenlerin dini şifa deneyimlerini paylaştığı ve kadın gruplarının her cumartesi birlikte ibadet yerlerini ziyaret ettiği terapötik topluluklar; ilacın etkisinin bir din adamının kutsamasıyla tamamlandığına dair anlatıların görüldüğü farmasötik kutsama. Klinisyenler arasında farklılık gözlenmiş, bazıları duayı terapötik görürken bazıları bunu bozucu ve uygunsuz bulmuştur. Tartışmada, geleneksel pratiklerin reddinin kurum genelinde tek tip olmadığı, tapınak ve heykelin Kleinman'ın yerel sağlık sistemi modeliyle örtüşen onaylanmış bir çoğulculuğa işaret ettiği, bireysel psikiyatristlerin kurumsal uyarlanmayı geçersiz kıldığı ve hemşirelerin örtük aracılığının hekimlerden gizli kaldığı belirtilmektedir. Yazarlar biyomedikal ile geleneksel arasındaki sınırın sabit değil müzakereye açık olduğu sonucuna varmaktadır; bu, kültürlerarası klinik pratikte hasta ve ailelerin çoğul şifa arayışının açıkça ele alınması gerektiğine işaret etmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri