Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1187

%30 yeterli mi? şizofrenide klinik düzelmenin %50 PANSS eşiğiyle yeniden tanımlanması

IS 30% ENOUGH? REDEFINING CLINICAL IMPROVEMENT IN SCHIZOPHRENIA WITH A 50% PANSS THRESHOLD.

Şizofrenide geleneksel %30 PANSS azalma eşiği klinik ve biyolojik olarak kırılgan hastaları gizlemekte, %50 ve üzeri azalma ölçütü ise daha az relaps ve farklı bir metabolik inflamatuvar profille tanımlanan ayrı bir fenotipi belirlemektedir.

Amaç, şizofrenide standart ölçüt olan %30 PANSS azalmasının yerine %50'nin üzerinde belirti azalmasının tedavi etkinliğinin daha doğru ve biyolojik olarak desteklenen bir göstergesi olup olmadığını veriye dayalı bir yaklaşımla belirlemektir. Yöntem olarak şizofrenisi olan 40 hastada yatış ve 12. hafta klinik verileri karşılaştırılmış, PANSS alt ölçek değişimleri üzerinden iki aşamalı küme analizi (two-step cluster analysis, log olabilirlik uzaklığı) yapılmış ve ortaya çıkan kümeler sonraki hastalık ölçütleri ile başlangıç biyobelirteçlerine karşı doğrulanmıştır; küme modeli kalitesi (silhouette ölçüsü) 0,53 bulunmuştur. Bulgulara göre 12. haftada daha az düzelme gösteren grupta (%50 altı) PANSS toplam puan azalması %36,30 ve negatif alt ölçek azalması %24,86 iken, daha fazla düzelme gösteren grupta (%50 ve üzeri) bu değerler sırasıyla %51,71 ve %50,15'tir. Başlangıç biyolojik profilinde iki küme paraoksonaz-1 (PON1) etkinliği, visseral adipozite indeksi (visceral adiposity index, VAI), açlık glukozu, nötrofil sayısı ve HDL kolesterol açısından farklılaşmış; posterdeki tabloda daha fazla düzelme gösteren grupta PON1, VAI, açlık glukozu ve nötrofil sayısı daha yüksek, HDL kolesterol ise daha düşük yönde gösterilmiştir. %50 eşiğine ulaşamayan grupta yılda en az epizod sayısıyla ölçülen psikotik relapslar anlamlı biçimde daha fazladır (p=0,034; z=-2,126) ve bu grup yatıştaki PON1 etkinliği bakımından da anlamlı farklılık göstermektedir (p=0,041; z=-2,048). Sonuç olarak yazarlar geleneksel %30 eşiğinin klinik ve biyolojik olarak kırılgan hastaları gizlediğini, %50 ve üzeri azalma ölçütünün stabil remisyon, daha düşük relaps riski ve ayrı bir metabolik inflamatuvar profille tanımlanan gerçek tedavi yanıtını daha iyi yansıttığını savunmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri