Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1125

Tedaviye dirençli depresyonda sistemik inflamasyon ve anti-inflamatuar girişimlere yanıt

SYSTEMIC INFLAMMATION AND RESPONSE TO ANTI-INFLAMMATORY INTERVENTIONS IN TREATMENT-RESISTANT DEPRESSION

Anti-inflamatuar girişimlere yanıt esas olarak başlangıçta inflamatuar belirteçleri yüksek olan hastalarda görülmekte, bu da tedaviye dirençli depresyonda biyolojik alt grupların varlığına işaret etmektedir.

Çalışmanın amacı, tedaviye dirençli depresyonda (treatment-resistant depression, TRD) sistemik inflamasyon ile anti-inflamatuar girişimlere yanıt arasındaki ilişkiye dair klinik verileri sentezlemektir. PubMed, Embase ve PsycINFO veri tabanlarında Ocak 2025 tarihine kadar tarama yapılmış; erişkin TRD hastalarında anti-inflamatuar girişimleri değerlendiren randomize kontrollü çalışmalar (RKÇ) ve meta-analizler dahil edilmiş, gözlemsel çalışmalar, klinik öncesi araştırmalar ve olgu sunumları dışlanmıştır. Sonuç ölçütleri antidepresan yanıt, remisyon ve sistemik inflamatuar belirteçlerle ilişki olup, önceden tanımlanmış uygunluk ölçütlerini on çalışma karşılamıştır. Selekoksib gibi COX-2 inhibitörleri birden çok çalışmada anlamlı belirti azalması sağlamış, etki büyüklükleri (effect size) 0,4 ile 0,6 arasında bildirilmiştir. Minosiklin gibi immünomodülatörler özellikle motivasyonel belirtilerde orta düzeyde yarar göstermiştir. Terapötik yanıt tutarlı biçimde yüksek başlangıç C-reaktif protein (CRP) ve pro-inflamatuar sitokin düzeyleriyle ilişkili bulunmuş, inflamatuar aktivasyonu olmayan hastalarda yarar daha düşük olmuştur. Yazarlar, anti-inflamatuar stratejilerin inflamatuar belirteçleri yüksek hastalarda umut verici bir ek yaklaşım olduğunu, standart hasta seçim ölçütlerinin belirlenmesi ve uzun dönem güvenliliğin değerlendirilmesi için ileri çalışmalar gerektiğini belirtmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri