Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1030

Ebelik uygulamasında perinatal ruhsal sorunları ele almaya yönelik artan sorumluluk: ebelerin ve perinatal psikologların bir psikososyal değerlendirme programına ilişkin deneyimleri

A GROWING RESPONSIBILITY FOR ADDRESSING PERINATAL MENTAL ILL-HEALTH IN MIDWIFERY PRACTICE: MIDWIVES’ AND PERINATAL PSYCHOLOGISTS’ EXPERIENCES OF A PROGRAMME FOR PSYCHOSOCIAL ASSESSMENT

Ebeler perinatal ruh sağlığını değerlendirme sorumluluğunu mesleki rollerinin parçası olarak görmekte, ancak bu sorumluluğun aşırı yük haline gelmemesi için perinatal psikologlarla konsültasyon ve kolay erişilebilir sevk yollarına ihtiyaç duymaktadır.

Çalışmanın amacı, ebelerin ve perinatal psikologların perinatal ruhsal sorunlara yönelik yapılandırılmış bir psikososyal değerlendirme programına ilişkin deneyimlerini incelemektir. Arka planda, depresif ve anksiyete bozukluklarını da içeren perinatal ruhsal sorunların dünya genelinde her 5 kadından 1'ini etkilediği ve 2024'te İsveç'te gebe kadınların %11'inin ruhsal sorun nedeniyle tedavi aldığı belirtilmektedir; kılavuzlar rutin doğum öncesi bakımda yapılandırılmış psikososyal değerlendirmeyi önermekle birlikte geniş ölçekli uygulamaya ilişkin kanıt sınırlıdır. Yöntem olarak, programın 2020'de Region Västmanland'da uygulamaya konmasının ardından 14 ebe ve 4 perinatal psikolog 2024'te beş yarı yapılandırılmış odak grup görüşmesine katılmış, veriler Graneheim ve Lundman'a göre tümevarımsal nitel içerik çözümlemesiyle (inductive qualitative content analysis) incelenmiştir. Çözümlemede altı kategori belirlenmiştir. Bunlar: ebelik bakımında perinatal ruh sağlığı için daha büyük sorumluluk üstlenme (belirsiz mesleki sınırlar, artan iletişim talepleri ve bakım güzergâhındaki boşluklar nedeniyle sürekliliğin çoğu kez ebede kalması); hastalarda artan endişe ve destek gereksiniminin ebenin bilgi ve bakımını gerektirmesi (sınırlı kişisel ağlar ve sosyal medya kaynaklı bilginin belirsizliği artırması); perinatal psikologlarla işbirliğinin programın anahtar bileşeni olması; programla çalışmanın yararları ve güçlükleri (yapının daha az deneyimli ebelere yardımcı olması ve erken tanımayı desteklemesi, buna karşılık başlangıçta katı algılanması ve doğal diyaloğa yedirilmesinin zaman alması); iyi işleyen sevk yollarına bağımlılık; ve dil, kültürel anlayışlar, damgalanma ya da karmaşık yaşam koşullarının açılmayı ve değerlendirmeyi etkilediği belirli hasta gruplarında programın sınırlılıkları. Sonuç olarak ebeler ruh sağlığı değerlendirmesine ilişkin artan sorumluluğu mesleki rollerinin bir parçası olarak algılamış, ancak perinatal psikologlarla konsültasyon yoluyla destek ve doğrudan, kolay erişilebilir sevk yolları gerektiğini vurgulamıştır; aksi halde bu sorumluluğun aşırı yük haline gelme riski bulunmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri