Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0864

Apatinin eşlik ettiği DEHB'de substantia nigra nöromelanin sinyal değişimi, kafa vurma (head banging) yineleyici davranışları aracılığıyla ortaya çıkmaktadır

SUBSTANIA NIGRA NEUROMELANIN SIGNAL CHANGE IN ADHD WITH APATHY IS MEDIATED BY HEAD BANGING REPETITIVE BEHAVIOURS

Nörogelişimsel bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde apati daha belirgindir ve substantia nigra nöromelanin sinyal değişimi ile apati şiddeti arasındaki ilişki, kafa vurma davranışının şiddetine göre yön değiştirmektedir.

Çalışma, apatinin substantia nigra (SN) nöromelanine duyarlı MR (NM-MRI) sinyal yoğunluğuyla ilişkili olup olmadığını ve kafa vurma (head banging) şiddetinin bu ilişkiyi düzenleyip düzenlemediğini araştırmayı amaçlamıştır. Örneklem 47 katılımcıdan oluşuyordu: 33'ü otizm spektrum bozukluğu (ASD) veya dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (ADHD) tanılı, 14'ü tipik gelişen (TD) çocuk ve ergendi; yaş aralığı 7 ile 17 arası, ortalama yaş 13,6 ± 2,5 ve örneklemin %68'i erkekti. Davranışsal değerlendirmede Çocuklar için Davranış Değerlendirme Sistemi (BASC-3) ile Yineleyici Davranışlar Ölçeği Gözden Geçirilmiş ve Erken Çocukluk sürümleri kullanıldı; BASC-3'ün ilgili 35 maddesine temel bileşenler analizi (principal component analysis, PCA) uygulanarak 16 madde elde tutuldu ve PCA temelli apati puanı varyansın %47'sini açıkladı. Görüntülemede substantia nigra NM-MRI sinyali, crus cerebri'ye göre yüzde sinyal değişimi olarak hesaplandı. Nörogelişimsel bozukluğu olan çocuk ve ergenlerin apati puanları tipik gelişen akranlarına göre anlamlı biçimde yüksekti (p < 0,05). Kafa vurma şiddetinin yüksek olduğu düzeylerde, SN NM-MRI yüzde sinyal değişiminin artması daha yüksek apati şiddetiyle ilişkiliydi (R kare = 0,45, p = 0,044). Yazarlar, nöromelanin sinyalindeki artışların yineleyici kafa darbelerinin ardından dopaminerjik sistemde gelişimsel ya da telafi edici değişiklikleri yansıtabileceğini ve erken dopaminerjik değişikliklerin motivasyonel işlevsellik ile uzun dönem nöropsikiyatrik riskle bağlantılı olabileceğini belirtmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri