Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0789

Tedaviye dirençli depresyonda dekstrometorfan bupropion sonrası lumateperon güçlendirmesi: bir olgu serisi

LUMATEPERONE AUGMENTATION FOLLOWING DEXTROMETHORPHAN-BUPROPION IN TREATMENT-RESISTANT DEPRESSION: A CASE SERIES

Üç olgudan oluşan seride dekstrometorfan bupropion sonrası lumateperon eklenmesiyle ortalama PHQ-9 puanı 13,0'dan 8,0'a gerilemiş, iki hastada klinik olarak anlamlı düzelme sağlanmıştır.

Çalışmanın amacı, tedaviye dirençli depresyonda (treatment resistant depression, TRD) dekstrometorfan bupropion kombinasyonunun ardından sıralı olarak lumateperon güçlendirmesi (augmentation) uygulanmasının sonuçlarını tanımlamaktır. Desen, dirençli depresif belirtileri olan üç hastanın (n=3) gözlemsel olgu serisidir; sonlanım ölçütü PHQ-9 puanları olup keşifsel analizde Wilcoxon testi, Hedges' g etki büyüklüğü (effect size) ve Bayes faktörü kullanılmıştır. Birinci olguda, majör depresif bozukluk, anksiyete ve panik bozukluk ile agorafobisi olan 67 yaşındaki kadın hastada çoklu ilaç denemeleri etkisiz kalmış, dekstrometorfan bupropion en az düzeyde düzelme sağlamış ve günde 42 mg lumateperon eklenmesiyle PHQ-9 11'den 5'e gerilemiş, sosyal anksiyete sürmüştür. İkinci olguda, kalıcı depresyon, şiddetli anksiyete ve panik, uykusuzluk ile obsesif dini zihin meşguliyetleri olan 42 yaşındaki erkek hastada önceki ketamin tedavisi belirgin yarar sağlamamış, dekstrometorfan bupropion hafif düzelme yaratmış ve 10,5 mg lumateperon eklenmesiyle PHQ-9 12'den 7'ye inmiştir. Üçüncü olguda, çoklu ilaç denemeleri sonrası yineleyici depresif belirtileri, anksiyetesi ve uykusuzluğu olan 56 yaşındaki erkek hastada günde iki kez 21 mg lumateperon uygulanmış, PHQ-9 16'dan 12'ye gerilemiş ancak belirtiler yaygın kalarak yetersiz düzelme gözlenmiştir. Grup düzeyinde başlangıç PHQ-9 ortalaması 13,0 (SS 2,65; ortanca 12; dağılım 11 ile 16), güçlendirme sonrası ortalama 8,0 (SS 3,61; ortanca 7; dağılım 5 ile 12), ortalama değişim 5,0 puan azalma (SS 1,00) olup Wilcoxon p=0,013, Hedges' g=5,20, Bayes faktörü=5,51 ve klinik olarak anlamlı en küçük fark (minimal clinically important difference, MCID) yanıtı 2/3 (yüzde 66,67) olarak bildirilmiştir. Yazarlar bu sıralı stratejinin TRD'de çok hedefli bir yaklaşım oluşturduğunu, dekstrometorfan bupropionun NMDA, sigma 1 ve monoaminerjik yolakları düzenlerken lumateperonun 5-HT2A ve D2 reseptörlerini antagonize ettiğini belirtmekte; n=3 olması, gözlemsel desen, eşzamanlı çoklu psikotrop kullanımı ve klinik değerlendirme ile hasta bildirimine dayanma sınırlılıkları nedeniyle bulguların hipotez üretici olduğunu ve daha büyük kontrollü çalışmalara gereksinim bulunduğunu vurgulamaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri