Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0786

İnme sonrası depresyonda fluoksetin ve bupropionun karşılaştırmalı etkililiği: TriNetX Araştırma Ağından bulgular

COMPARATIVE EFFECTIVENESS OF FLUOXETINE AND BUPROPION FOR POST-STROKE DEPRESSION: INSIGHTS FROM THE TRINETX RESEARCH NETWORK

İnme sonrası depresyonda bupropion fluoksetine göre daha düşük intihar düşüncesi riskiyle, buna karşılık daha yüksek demoralizasyon ve apati riskiyle ilişkili bulunmuştur.

Çalışmanın amacı inme sonrası depresyonda (post stroke depression, PSD) seçici serotonin geri alım inhibitörü (SSRI) ve noradrenalin dopamin geri alım inhibitörü (NDRI) tedavilerinin intihar düşüncesi sıklığı üzerindeki etkisini karşılaştırmaktır. TriNetX Araştırma Ağı veritabanı kullanılarak 2005 ile 2025 arasını kapsayan retrospektif kohort çalışması yapılmış; inmeden sonraki bir yıl içinde PSD tanısı alan ve bupropion (kohort 1) ya da fluoksetin (kohort 2) başlanan 18 yaş üstü hastalar incelenmiştir. Eğilim skoru eşleştirmesi (propensity score matching) ile başlangıç demografik özellikleri ve eştanılar dengelenmiş, her kohortta 53.917 hasta olmak üzere toplam 108.664 hasta çalışmaya alınmıştır; gruplar yaş, cinsiyet, ırk ve etnisite açısından benzerdir (p değerleri büyük ölçüde 0,05 üzerindedir). Birincil sonlanım intihar düşüncesi, ikincil sonlanımlar apati ve demoralizasyon olarak belirlenmiş, olasılık oranları (odds ratio, OR) %95 güven aralıklarıyla (CI) hesaplanmıştır. Bupropion kullananlarda intihar düşüncesi riski fluoksetine göre anlamlı olarak daha düşüktür (OR 0,762; %95 GA 0,704 ile 0,825; p=0,000); yineleme oranı bupropionda %2,04, fluoksetinde %2,66 olarak verilmiştir. Buna karşılık demoralizasyon ve apati riski bupropionda anlamlı olarak daha yüksektir (OR 1,544; %95 GA 1,065 ile 2,238; p=0,021); ilgili oranlar bupropionda %0,13, fluoksetinde %0,08'dir. Yazarlar bu bulguların antidepresan sınıfları arasındaki farklı psikiyatrik etkileri gösterdiğini ve PSD yönetiminde bireyselleştirilmiş tedavi seçimini desteklediğini belirtmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri