Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0590

Doğum sonrası mutluluk hüzne dönüştüğünde: peripartum ve postpartum ruhsal bozuklukların tedavisine yönelik ayaktan terapi programı

WHEN HAPPINESS AFTER CHILDBIRTH TURNS INTO SADNESS..." OUTPATIENT THERAPEUTIC PROGRAM FOR THE TREATMENT OF PERIPARTUM AND POSTPARTUM MENTAL DISORDERS

Peripartum ve postpartum dönemdeki ruhsal sorunlar için çok meslekli ayaktan bir terapi programı tanıtılmakta, programa alınan kadınlarda belirti düzeyleri yüksek bulunmaktadır.

Amaç, gebelik ve doğumla ilişkili ruhsal zorlanma yaşayan ya da ruhsal bozukluğu olan kadınlar için geliştirilen ayaktan terapi programını tanıtmaktır. Program Almanya'nın Aşağı Saksonya eyaletindeki bir uzman ruh sağlığı kliniğinde çok meslekli bir ekiple yürütülmekte, gebelik ve doğum sürecinden çocuğun bir yaşına dek olan dönemi kapsamaktadır; veriler yaş, tanı ve belirti düzeyi olarak Depresyon-Anksiyete-Stres Ölçeği perinatal biçimi (DASS-P) ve Edinburgh Doğum Sonrası Depresyon Ölçeği (EPDS) ile toplanmıştır. Örneklem 13 kadından oluşmakta, yaş ortalaması 34 (en küçük 25, en büyük 38), tanılar majör depresyon 6, yaygın anksiyete bozukluğu 4 ve travma sonrası stres bozukluğu 3 olarak dağılmaktadır. DASS-P alt ölçek ortalamaları (standart sapma) depresyon 6 (4,68), anksiyete 7 (3,19), stres 7 (3,03) ve toplam puan 20 (8,15); EPDS toplam puan ortalaması 16 (5,01) olup ölçek eşiklerine göre 13'ün üzerindeki değer yüksek depresyon olasılığına karşılık gelmektedir. Program kapsamında gebelik ve doğum sorunları, depresif, anksiyöz ve obsesif düşünceler, yetersizlik, utanç ve suçluluk duyguları, anneliğe ilişkin pişmanlık, anne bebek etkileşimi ve bağlanma, çift ve aile çatışmaları, damgalanma ve tabulaştırma ele alınmakta; emzirme, ağlama, uyku düzeni, beslenme ve ebeveyn grupları gibi destek hizmetlerine yönlendirme ile ilgili dernek, uzman hekim ve psikoterapistlerle ağ kurma sağlanmaktadır. Yazarlara göre klinik pratikte süregiden tabulaştırma ile utanç, suçluluk, yetersizlik duyguları ve damgalanma korkusu yetersiz tanıya ve belirtilerin kronikleşmesine yol açabilmekte, anne çocuk etkileşimini ve çocuğun duygusal ile davranışsal gelişimini bozabilmektedir. Mevcut bakım manzarası, özellikle gerekli yatarak tedavi olanakları açısından sürekli bir yetersizlik göstermekte; erken dönemde yeterli hizmet sunumu, yardım aramanın desteklenmesi ve hizmetler arası ağ kurmanın güçlendirilmesi gerekmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri