Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0493

Yeme bozukluklarında kişilerarası psikoterapiyi yeniden düşünmek: güncel kanıtlar ve gelecek yönelimler

RETHINKING INTERPERSONAL PSYCHOTHERAPY IN EATING DISORDERS: CURRENT EVIDENCE AND FUTURE DIRECTIONS

Kişilerarası psikoterapi tıkınırcasına yeme bozukluğu ve bulimiya nervozada kanıta dayalı bir seçenekken anoreksiya nervozadaki yeri yeterince kurulmamıştır.

Derleme, kişilerarası psikoterapinin (interpersonal psychotherapy, IPT) yeme bozuklukları genelindeki kanıt durumunu ve klinik uygulanabilirliğini gözden geçirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem olarak PubMed yazınında kişilerarası psikoterapi ve yeme bozuklukları anahtar sözcükleriyle yapılan, klinik çalışmaları, derlemeleri ve meta analizleri kapsayan anlatısal bir derleme yürütülmüştür; posterde sayısal sonuç ya da etki büyüklüğü verilmemiştir. Kuramsal çerçevede yeme bozuklukları kişilerarası güçlükler ve duygulanım düzensizliğiyle yakından ilişkilendirilmekte, kişilerarası geçiş ya da çatışmanın olumsuz duygulanımı (anksiyete, üzüntü, özeleştiri), bunun yeme bozukluğu davranışlarını, onun da utanç, geri çekilme ve ilişki sorunlarını doğurduğu bir sürdürücü döngü tanımlanmakta; IPT bu döngüye doğrudan yeme davranışı üzerinden değil kişilerarası düzeyden müdahale etmektedir. Bulgulara göre IPT tıkınırcasına yeme bozukluğu (binge eating disorder, BED) ve bulimiya nervoza (BN) için kanıta dayalı bir tedavidir; iyileşmeler daha iyi kişilerarası işlevsellik ve azalmış olumsuz duygulanımla ilişkilidir ve uzun dönem sonuçları bilişsel davranışçı yaklaşımlarla karşılaştırılabilir olabilir. Kişilerarası işlevsellik ve olumsuz duygulanımdaki değişimlerin tedavi düzelmesine aracılık edebileceği belirtilmektedir. Anoreksiya nervozada (AN) doğrudan kanıt sınırlı kalmakta, ancak MANTRA ve aile temelli yaklaşımlar gibi diğer kanıta dayalı tedavilerin bilişsel kişilerarası ve sistemik çerçeveler içinde kişilerarası bileşenler barındırması, IPT uyarlamalarının bu grupta da uygulanabilir ve klinik olarak anlamlı olabileceğine işaret etmektedir. Yazarlar IPT'nin özellikle kişilerarası geçişlerin yoğun olduğu ergenlik ve genç erişkinlikte anlamlı olabileceğini, gelecekteki araştırmaların anoreksiya nervozada iyi tasarlanmış çalışmalara ve tanılara göre IPT uyarlamalarının geliştirilmesine odaklanması gerektiğini belirtmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri