Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0490

Birinci epizod psikozda metabolik sendrom öngörüsü için PsyMetRiC'in doğrulanması: retrospektif kohort çalışma protokolü

VALIDATING PSYMETRIC FOR METABOLIC SYNDROME PREDICTION IN FIRST-EPISODE PSYCHOSIS: A RETROSPECTIVE COHORT STUDY PROTOCOL

PsyMetRiC ile Framingham farklı hastaları riskli olarak işaretlemekte, ayırt edicilik PsyMetRiC lehine görünmekte, ancak risk katmanlandırması sunulan bakımın türünü değiştirmekte miktarını değiştirmemektedir.

Çalışmanın amaçları, 12 aylık yeni ortaya çıkan metabolik sendrom (metabolic syndrome, MetS) öngörüsünde PsyMetRiC ile Framingham temelli metabolik algoritmayı karşılaştırmak ve tanıma, öneri ve eylem basamaklarından oluşan bakım zincirini (care cascade) haritalamaktır. Québec'te tek merkezli retrospektif kohortta ardışık birinci epizod psikoz (first-episode psychosis, FEP) hastaları incelenmiş; 291 onam veren hastanın 270'inde skor hesaplanabilmiş, 214'ü değerlendirmeye alınmıştır. MetS tanımı uyumlaştırılmış IDF/AHA/NHLBI 2009 ölçütlerine, skorlar D'Agostino 2008 ve Perry 2021 çalışmalarına dayanmakta; analizde AUC, kappa ve basamak analizi kullanılmıştır. Başlangıçta MetS sıklığı %17,3; 12 aylık insidans %20,5 (GA 13,2-30,4) bulunmuştur; ayırt edicilik (discrimination) PsyMetRiC tam modelde 0,705, kısmi modelde 0,677, Framingham'da 0,591 olarak hesaplanmış, skorlar arasındaki uyumsuzluk kappa = 0,59 ile ifade edilmiştir. Yalnız PsyMetRiC'in riskli saptadığı 26 hasta (%11,3), yalnız Framingham'ın saptadığı 5 hasta (%2,3) vardır; yani Framingham'ın gözden kaçırdığı her yirmi altı genç hastaya karşılık beş hastayı işaretlemektedir. Basamak analizinde risk düzeyi hesaplanan 155 vizitin 34'ü orta, 121'i düşük riskli olup hiçbiri yüksek risk sınıfına girmemiş; orta riskli vizitlerin 23/34'ünde (%68) en az bir eylem yapılmış, 16 endikasyonun 12'sinde (%75) eyleme geçilmiş, düşük riskli vizitlerde bu oran %14'te kalmıştır. Yüz vizit başına girişimler yaşam tarzı ve eğitim için düşük riskte 16,5 (n=20), orta riskte 55,9 (n=19); farmakolojik girişim için 2,5 (n=3) ve 23,5 (n=8); klinik eczacılığa yönlendirme için 0,0 (n=0) ve 14,7 (n=5) olup, eylem üreten vizitlerde girişim yoğunluğu katmanlar arasında benzerdir (aktif vizit başına 1,35'e karşı 1,39). Sonuç olarak iki skor farklı hastaları işaret etmekte, ayırt edicilik farkı güven aralıkları hesaplanmadığı için kesin değil yön gösterici kabul edilmekte ve bakım büyük ölçüde eğitim ağırlıklı kalmakta (69 girişimin 50'si eğitim ve grup programları), yazarlar alt basamak kapasitesi sınırlı kaldığında daha iyi bir skorun tek başına yeterli olmayacağını vurgulamaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri