本页面的翻译正在准备中,目前显示土耳其语原文。 阅读原文
本页是借助人工智能编写的土耳其语摘要,介绍在第26届世界精神病学大会上报告的研究。研究归报告作者所有;引用时请查阅原始来源。
EV0853
DSM dışı belirtiler depresif hastalarda DSM-5 karma özellikler belirleyicisinin geçerliğini artırır mı?
DO NONDSM SYMPTOMS ENHANCE THE VALIDITY OF THE DSM-5 MIXED FEATURES SPECIFIER IN DEPRESSED PATIENTS?
报告人: Mark Zimmerman
国家: United States of America
机构: SCP Psychiatry, Behavioral Health, and Weight & Wellness
Ajitasyon, irritabilite ve distraktibilitenin ölçütlere eklenmesi karma özelliklerin yaygınlığını belirgin biçimde artırmakta, ancak belirleyicinin geçerliğini ne iyileştirmekte ne de azaltmaktadır.
DSM-5 karma özellikler belirleyicisi (mixed features specifier) yalnızca karşıt kutup belirtilerini içerdiği ve ajitasyon ile distraktibilite gibi klasik karma durum özelliklerini dışladığı için eleştirilmektedir; bu çalışma AID olarak adlandırılan üç belirtinin (ajitasyon, irritabilite, distraktibilite) DSM-5 depresyonda karma özellikler ölçüt setine eklenmesinin yaygınlığa ve geçerliğe etkisini incelemiştir. Bipolar bozukluk ya da majör depresif bozukluk (MDB) tanılı 459 hasta, DSM-IV için Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID) ve DSM-5 Karma Özellikler Belirleyicisi Görüşmesi (DMSI) ile değerlendirilmiş, bipolar bozukluk aile öyküsü hasta bildirimiyle toplanmış; epizodun çoğu ve son bir hafta zaman çerçeveleri ile birden çok kesme noktası ayrı ayrı incelenmiştir. Depresif hastaların yalnızca %3,9'u epizodun çoğu çerçevesinde DSM-5 karma özellikler tanımını karşılamış, bu oran son hafta çerçevesinde %9,4'e çıkmıştır. Üç AID belirtisi eklendiğinde en az 3 belirti kesmesinde yaygınlık %42,7 (epizodun çoğu) ve %48,6 (son hafta), en az 4 belirti kesmesinde %23,7 ve %32,9, en az 5 belirti kesmesinde %6,5 ve %13,7 olmuştur; yedi DSM-5 belirtisinin ortalama yaygınlığı %10,6 ve %14,4 iken AID belirtilerinin ortalama yaygınlığı %50,9 ve %53,5'tir. Her iki zaman çerçevesinde ve her tanım ile kesme noktasında bipolar bozukluğu olan hastalar MDB'ye göre belirleyiciyi karşılamaya daha yatkın bulunmuş; epizodun çoğu çerçevesinde yalnızca 10 belirtiden en az 5'i kesmesi anlamlıyken, son hafta çerçevesinde DSM-5 tanımı ile AID eklenmiş 4 ve 5 belirti kesmeleri anlamlı olmuştur. Karma özellik gösteren hastalarda bipolar bozukluk aile öyküsü daha sık saptanmış, ancak DSM-5 ölçütlerini karşılayan hastalar dışlandığında son hafta çerçevesinde bu fark anlamlılığını yitirmiştir. Yazarlar, AID belirtilerinin eklenmesinin kesme noktasına göre değişen ölçüde yaygınlığı artıracağını, buna karşın belirleyicinin geçerliğini ne iyileştireceğini ne de bozacağını belirtmektedir. Karma özelliklerin son bir haftaya odaklanarak değerlendirilmesi araştırma ve klinik uygulamadaki yaygın yaklaşımla uyumlu olup, veriler DSM-5 tanımının geçerliğini desteklemektedir.
查看原始壁报如何引用本研究?
APA 7: Zimmerman, M., Arnold, M., & Schweitzer, J. (2026, September 23-26). Do nondsm symptoms enhance the validity of the dsm-5 mixed features specifier in depressed patients? [E-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026), Stockholm, Sweden. https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/444
Vancouver: Zimmerman M, Arnold M, Schweitzer J. Do nondsm symptoms enhance the validity of the dsm-5 mixed features specifier in depressed patients? [e-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026); 2026 Sep 23-26; Stockholm, Sweden. Available from: https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/444
作者姓名和标题格式由大会系统自动生成;使用前请与原始海报核对。
相关主题
- Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan beliren yetişkinlerde biriktiricilik belirtileri ve davranışları
- Tanı konmamış erişkin dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğunun anksiyete ve depresif bozukluklar için sürdürücü etken olması: bir literatür derlemesi
- DEHB, mükemmeliyetçilik ve öz şefkat: olumsuz duygulanıma giden yollar
- Anksiyete ile ilişkili bozukluklarda kendi kendine yönlendirilen sanal gerçeklik terapisinin etkililiği: sistematik derleme ve meta-analiz
- Birinci basamakta orta şiddette yaygın anksiyete bozukluğunda bilişsel davranışçı terapinin SSGİ ile karşılaştırılması: kontrollü klinik çalışma