Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO402

İsveç'te yaşlı erişkinlerde antidepresan başlanmasıyla ilişkili kendine zarar verme riski

RISK OF SELF-HARM IN RELATION TO ANTIDEPRESSANT INITIATION AMONG OLDER ADULTS IN SWEDEN

Yaşlı erişkinlerde kendine zarar verme sıklığı antidepresan tedavisine başlanmadan önceki 30 günde en yüksek düzeye ulaşmakta ve tedavi başladıktan sonra azalmaktadır; bu örüntü antidepresan sınıfları arasında benzerdir.

Çalışmanın amacı yaşlı erişkinlerde farklı antidepresan sınıflarının başlanması ile kendine zarar verme sıklığı arasındaki zamansal ilişkiyi incelemekti; antidepresanlar bu yaş grubunda sık reçete edilmekte ve tedavi başlangıcı çevresindeki risk artışı hem tedaviye bağlı etkileri hem de altta yatan psikiyatrik durumun kötüleşmesini yansıtabilmektedir. İsveç'te 2008-2022 yılları arasında 65 yaş ve üzeri erişkinlerde ulusal kayıtlara dayalı kendi kendine kontrollü olgu serisi (self-controlled case series, SCCS) deseni kullanıldı; antidepresan başlangıcı öncesi ve sonrasındaki önceden tanımlanmış risk pencerelerinde kendine zarar verme sıklığı, aynı bireyin maruz kalmadığı temel dönemle karşılaştırıldı ve analizler yaş, takvim yılı ve diğer merkezi sinir sistemi ilaçlarının zamanla değişen kullanımı için düzeltildi. Kendine zarar verme olayı kayıtlı olan ve antidepresan kullanan 65 yaş ve üzeri 13.109 birey incelendi; katılımcıların %59,4'ü kadındı ve ortalama yaş 78,3 (SS 7,9) idi. En sık başlanan antidepresan sınıfı seçici serotonin geri alım inhibitörleriydi (SSRI). Düzeltme sonrasında kendine zarar verme sıklığı ilk antidepresan başlangıcından önceki 30 günde en yüksek düzeye ulaştı, tedavi başladıktan sonra insidans hızı oranları (incidence rate ratio, IRR) azaldı ve en düşük değerlere 91 gün ve sonrasındaki tedavi döneminde ulaşıldı; SSRI, SNRI, mirtazapin ve trisiklik antidepresanlar için zamansal örüntü benzerdi. Yinelenen tedavi dönemleri olan bireylerde sonraki tedavi başlangıçlarından önceki 30 günde IRR yeniden yükseldi ve tedavi başladıktan sonra tekrar azaldı. Sonuç olarak antidepresan başlangıcı çevresindeki risk artışı büyük ölçüde tedavi öncesi döneme ait görünmektedir; bu yüksek riskli pencerelerin tanınması yaşlı erişkinlerde önleme stratejilerinin planlanmasına katkı sağlayabilir.

Tüm WCP 2026 özetleri