Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO357

Sahra altı afrika'da tedavi boşluğunu azaltmaya yönelik ruh sağlığı bakım yeniliklerine ilişkin uygulayıcı görüşleri

PRACTITIONER INSIGHTS INTO MENTAL HEALTH CARE INNOVATIONS FOR REDUCING THE TREATMENT GAP IN SUB SAHARAN AFRICA

Sahra altı Afrika'daki ruh sağlığı çalışanları teletıp ve toplum temelli girişimleri umut verici bulmakta, ancak altyapı, eğitim, damgalanma ve finansman eksikliğini başlıca engel olarak görmektedir.

Çalışma, Sahra altı Afrika'da (Sub-Saharan Africa, SSA) ruh sağlığı bakımı yeniliklerinin etkililiği, ölçeklenebilirliği ve sürdürülebilirliğine ilişkin uygulayıcı görüşlerini, algılanan yararları ve kullanım engellerini değerlendirmeyi amaçladı. Africa Global Mental Health Institute (AGMHI) ve ilişkili ağlar aracılığıyla ulaşılan, çeşitli SSA ülkelerinden 115 ruh sağlığı profesyoneliyle kesitsel karma yöntemli anket yürütüldü; nicel veriler tanımlayıcı istatistiklerle, açık uçlu yanıtlar tematik analizle incelendi. Katılımcıların yaş ortalaması 38,67 (standart sapma 7,8; aralık 24 ile 68), %61,7'si kadın (n = 71) ve %38,3'ü erkekti (n = 44); meslek dağılımı psikiyatrist 39 (%33,9), psikolog 40 (%34,8) ve diğer 36 (%31,3) biçimindeydi, %78,3'ü kentsel bölgede çalışıyordu. Ülke dağılımında Etiyopya 29 (%25,2), Kenya 26 (%22,6), Nijerya 22 (%19,1), Uganda 14 (%12,2), Güney Afrika 8 (%7,0) ve diğer ülkeler 16 (%13,9) yer aldı. Katılımcıların %62'si ülkelerinde teletıp ve dijital platformların mevcut olduğunu bildirdi; bu uygulamalar mesai dışı erişimi ve hasta kolaylığını artırırken zayıf internet bağlantısı, dijital okuryazarlık ve eğitim eksikliği, mahremiyet ve klinik etkililik kaygıları engel olarak öne çıktı. Toplum temelli girişimler arasında destek grupları (%46,1) ve akran danışmanlığı (%36,5) en gerekli görülenlerdi; kültüre duyarlı ve ölçeklenebilir bulunmalarına karşın yetersiz finansman, damgalanma, insan kaynağı yetersizliği, zayıf eşgüdüm ve siyasi irade eksikliğiyle sınırlanıyordu. Mevcut ruh sağlığı politikalarının bilinirliği ve uygulanması ülkeler arasında tutarsızdı ve finansman gereksinimleri karşılamak için yaygın biçimde yetersiz görüldü; yazarlar tedavi boşluğunu kapatmak için dijital altyapı ve eğitime yatırım, toplum temelli programlara daha fazla destek ve politika uygulamasının güçlendirilmesini önerdi.

Tüm WCP 2026 özetleri