Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO290

Sophokles'in Antigone tragedyasında intihar eğilimi

SUICIDALITY IN THE TRAGEDY ANTIGONE OF SOPHOCLES.

Antigone tragedyası, kurallara takıntılı itaat ile ahlaki yükümlülük arasındaki çatışma üzerinden intiharın aşk (Eros) ve ölüm (Thanatos) gerilimindeki anlamını gösteren psikodinamik bir okuma sunmaktadır.

Çalışmanın amacı, Yunan tragedyası Antigone'yi kurallara obsesif itaat ile ahlaki görev arasındaki çatışma açısından çözümlemektir. Yöntem, tragedyanın olay örgüsünün psikodinamik analizidir; kral Creon'un Polyneikes'in gömülmesine izin vermemesi, kardeşi Antigone'nin bu buyruğa uymayı reddetmesi ve ölüme mahkûm edilmesi, Creon'un oğlu ve Antigone'nin nişanlısı olan Haimon'un Antigone'yi ölü bulunca intihar etmesi ele alınmaktadır. Posterde tragedyanın ana temasının aşk (Eros) ile ölüm (Thanatos) arasındaki çatışma olduğu belirtilmektedir. Antigone, ölümden korkmayan sonsuz aşkı temsil etmekte, sevmek ve sevilmek için doğduğunu, nefret için doğmadığını söylemekte; bu nedenle suçluluk ve değersizlik düşünceleriyle sürekli bir depresyon içinde yaşamak yerine ölmeyi seçmektedir. Creon ise narsisizmle dolu bir iktidar simgesi olarak sunulmakta, gücünü sınırsız sayıp yasalar aracılığıyla başkalarının yaşamını yönetebileceğini düşünmekte; Antigone'nin ölümü onun otoritesinin sorgulanamaz olduğu inancını pekiştirmektedir. Haimon'un intiharı yalnızca babasına yönelik bir intikam edimi değil, aynı zamanda ona duyulan bir sevgi jesti olarak yorumlanmakta ve bencillik ile narsisizmin ölümü kışkırttığını öğretme amacı taşımaktadır. Sonuç bölümünde Haimon'un babasına acı çektirerek ona Antik Yunan'da tanrıların gazabına ve cezaya (Nemesis) yol açan narsisizmi ortadan kaldırmayı amaçladığı, bunun 'savaşlarda yenilmez Eros' dersini vermenin tek yolu olarak görüldüğü belirtilmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri