Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

SO175

Geç yaşam depresyonu olan hastalarda yalnızlık ile çocukluk çağı travması arasındaki ilişki

THE RELATIONSHIP BETWEEN LONELINESS AND CHILDHOOD TRAUMA AMONG PATIENTS WITH LATE-LIFE DEPRESSION

Geç yaşam depresyonu olan yaşlılarda algılanan yalnızlık çocukluk çağı travmasıyla, özellikle duygusal istismar ve duygusal ihmalle ilişkili bulunmuştur.

Çalışmanın amacı, geç yaşam depresyonu (late-life depression) olan hastalarda algılanan yalnızlık ile çocukluk çağı travmatik yaşantıları arasındaki ilişkiyi incelemek, hangi travma alt tiplerinin yalnızlıkla daha özgül biçimde ilişkili olduğunu belirlemek ve aile desteğinin bu ilişkiyi değiştirip değiştirmediğini araştırmaktır. Kesitsel desenli çalışmaya, depresif bozukluk öyküsü olan ancak akut dönemde olmayan 60 yaş ve üzeri erişkinler alınmış; Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (Childhood Trauma Questionnaire; CTQ), Geriatrik Depresyon Ölçeği (Geriatric Depression Scale; GDS), UCLA Yalnızlık Ölçeği (versiyon 3) ve aile işlevselliğini değerlendiren APGAR ölçeğinin Çince sürümü (APGAR-C) uygulanmıştır. Çalışmaya alınan 51 katılımcının ortalama yaşı 68,7±6,2 yıl, ortalama eğitim süresi 10,5±4,0 yıl olup katılımcıların %82,4'ü kadındır. Posterde ihmalle ilgili alt ölçeklerin yüksek yaygınlık gösterdiği, katılımcıların %92,3'ünün duygusal ihmal, %96,2'sinin fiziksel ihmal açısından belirli düzeyde yaşantı bildirdiği belirtilmektedir. Olası karıştırıcı değişkenler için düzeltme yapıldıktan sonra yalnızlık puanı CTQ toplam puanıyla pozitif ilişkili bulunmuştur (ß = 0,45, p = 0,004). Travma alt tipleri açısından duygusal istismar (ß = 0,28, p = 0,033) ve duygusal ihmal (ß = 0,32, p = 0,047) yalnızlıkla anlamlı ilişki gösterirken, fiziksel ihmal, fiziksel istismar ve cinsel istismar için anlamlı ilişki saptanmamıştır (tam düzeltilmiş modelde sırasıyla ß = 0,219, p = 0,069; ß = 0,156, p = 0,258; ß = 0,012, p = 0,925). Yalnızlık APGAR-C puanlarıyla negatif ilişkili olmakla birlikte aile desteği çocukluk çağı travması ile yalnızlık arasındaki ilişkiyi anlamlı biçimde düzenlememiştir (moderation). Sonuç olarak geç yaşam depresyonu olan hastalarda çocukluk çağı travmatik yaşantılarının, özellikle duygusal istismar ve duygusal ihmalin değerlendirilmesi ve sosyal izolasyon ile yalnızlığı azaltmaya yönelik uygun müdahalelerin planlanması önerilmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri